Wyrzeczenie się wiary na rzecz władzy

Inne strony warte obejrzenia:

Wyrzeczenie się wiary na rzecz władzy Za panowania Giedymina i jego synów Litwa przesuwała na południe i wschód swoje granice. Już Giedymin dążył do zapanowania nad Księstwem Halicko-Włodzimierskim, ale bezpośrednio po śmierci Romanowiczów nie mógł rozpocząć wojny aż z trzema pretendentami do tych ziem: Polską, Węgrami i Tatarami. Syn Giedymina – Olgierd – kontynuował starania o przejęcie dziedzictwa halicko-wołyńskiego, o które także starały się Polska i Węgry. W coraz to nowych księstwach ruskich można było spotkać litewskich władców. Przechodzili na prawosławie, przystosowywali się do miejscowych praw i obyczajów. Język ruski stawał się nawet językiem litewskich dokumentów urzędowych. Władzę w Haliczu sprawowała rada bojarska pod przywództwem Dymitra Detki, który tytułował się provisor, seu capitanus terrae Russiae. Pretensje do tych ziem zaczęła także rościć Złota Orda. W obliczu zagrożenia ze strony Tatarów Kazimierz Wielki porozumiał się z Dymitrem Detką. W zamian za uznanie zwierzchnictwa królów Polski i Węgier nad Rusią Detko otrzymał godność starosty ruskiego. Miejscowej ludności obiecano poszanowanie wyznania obrządku wschodniego oraz uznanie jej praw i obyczajów. Ziemię sanocką (także Rzeszów z ziemi przemyskiej) wcielono do Polski. Władza starosty ruskiego rozciągała się na Ruś Halicką. Natomiast część wołyńską (należącą dawniej do Bolesława Jerzego II) zajął litewski książę Lubart. Wojna z Lubartem, na którą wyruszył w 1345 roku Kazimierz Wielki, była jedną z kilku wypraw zorganizowanych przeciwko Litwinom i Tatarom wspomaganych przez ruskich bojarów. W wyniku zwycięstwa odniesionego przez Kazimierza Wielkiego w 1349 roku książę litewski wycofał się z Podlasia oraz części Wołynia. Przyłączanie Rusi Halickiej miało dla Polski ogromne znaczenie. W rezultacie tego nastąpiły zmiany w składzie etnicznym, religijnym i kulturowym państwa polskiego. Warunkiem zgodnego życia miała być tolerancja wobec odmiennych postaw, poglądów i wiary. W tym czasie Polska zaczęła być państwem, w którym mieszały się różne wartości wschodu i zachodu Europy. Rozpoczął się proces przechodzenia bojarów ruskich na wiarę rzymskokatolicką. Także kultura ukraińska od XIV stulecia zaczęła się wzbogacać o cechy zachodniego gotyku, renesansu, a potem manieryzmu. Dowodem na tolerancyjną politykę Kazimierza Wielkiego jest wydany 17 kwietnia 1356 roku dokument o lokacji miasta Lwowa, pozwalający Rusinom, Ormianom, Żydom i Tatarom na zachowanie własnych praw, religii i obyczajów w obrębie nowej gminy miejskiej.

Warto również przeczytać:

Problemy cywilizacyjno- kulturowe
Problemy cywilizacyjne i kulturowe to zupełnie odmienna sfera życia. Zazwyczaj problemy tej natury są lekceważony i spychane na boczny tor, gdyż uważa się, że problemy polityczny czy też społeczno- ekonomiczne powinny mieć rangę pierwszeństwa. Niestety jeśli zaniedbamy tego typu problemy, to mogą one doprawić także do tych znacznie poważniejszych, ...

Budżet państwa
Budżet każdego państwa często wzbudza wiele kontrowersji, gdyż to władze danego kraju muszą podjąć trudne decyzje na co i w jakiej ilości przeznaczyć dane pieniądze. Nigdy nie uda się dogodzić wszystkim, gdyż niektórzy chcieliby przeznaczać większe środki na ochronę zdrowia, a na przykład z drugiej strony inni pragną wyłożyć więcej pieniędzy w budż...

Wybory na fotel prezydencki
Nie da się ukryć, że wybory prezydenckie są bardzo ważnym wydarzeniem w całym kraju jeżeli chodzi o politykę. Jest to temat, o którym możemy obecnie czytać w większości gazet, na wielu stronach, portalach i serwisach internetowych jak i również mówią o nim ciągle ludzie. Wiąże się z tym tematem wiele emocji wobec tego jest to dla wszystkich prawdzi...

Misje pokojowe
Misje pokojowe są sposobem na stworzenie pokoju w danym państwie, ponieważ zaistniały w nim problemy natury etnicznej, politycznej lub jakiejkolwiek innej, co doprowadziło do wojny domowej. Misje pokojowe mają pomoc w odbudowie państwa i zaprzestaniu walk. Często na misje pokojowe już nie są wysyłane poszczególne państwa, ale jednostki NATO, które ...

Polityka państwowa
Polityka państwowa jest najważniejszą rzeczą, którą zajmują się władze w państwie. Władza w państwie jest za nią w stu procentach odpowiedzialna i to na niej spoczywa cała praca. Prowadzenie polityki państwowej jest bardzo trudne, dlatego też potrzeba do tego ambitnych i wykwalifikowanych osób. Te osoby muszą mieć wiedzę na temat tego, jak to robić...

Menu

Partnerzy

Wyrzeczenie się wiary na rzecz władzy