Inne strony warte obejrzenia:
prototypy
Zakon ojców bazylianów oddano w 1864 roku pod zarząd prawosławnego konsystorza chełmskiego, a następnie - po próbach stawiania oporu - starano się zmusić tych zakonników do przyjęcia prawosławia. Kiedy władze rosyjskie dowiedziały się, że unici mają oparcie religijne w sąsiednich parafiach rzymskokatolickich, zastosowano wobec tych parafii represje.
Zjednoczenie w 1875 roku unickiej diecezji chełmskiej z prawosławną diecezją warszawską władze rosyjskie uważały jednak za krok niewystarczający. Domagano się więc, aby odtąd każda unicka parafia, a nawet poszczególni unici oficjalnie wyrazili chęć należenia do Cerkwi prawosławnej. W wypadku odmowy stosowano restrykcje. Opór unitów był jednak tak silny, że władze zalecały użycie fizycznej przemocy wobec niepokornych.
W wyniku licznych represji misjonarze, którzy nocami odprawiali dla unitów msze święte, byli często aresztowani, a niekiedy - deportowani w głąb Rosji. W 1886 roku rząd rosyjski rozciągnął na Kongresówkę zarządzenie w sprawie budowy świątyń dla wyznawców innych religii niż prawosławie. Odnosiło się to również do katolików. Zgodę na budowę udzielało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych po zasięgnięciu opinii prawosławnego biskupa oraz przedstawicieli władz miejscowych.
Projekt wyłączenia Chełmszczyzny z terenów byłego Królestwa Polskiego pojawił się w Rosji już w 1865 roku. Dopiero ukaz konstytucyjny z 1905 roku, mówiący o tolerancji religijnej i umożliwiający między innymi również porzucanie wyznania prawosławnego, przyczynił się do tego, że dawni unici masowo wstępowali do Kościoła rzymskokatolickiego, co w praktyce oznaczało ich szybką polonizację.
Władze postanowiły doprowadzić do utworzenia nowej guberni i oderwania jej od Królestwa Polskiego. Projekt biskupa chełmskiego Eulogiusza przewidywał utworzenie z wydzielonych obszarów dwóch guberni - siedleckiej i lubelskiej - nowej guberni - chełmskiej, obejmującej swym zasięgiem 30 procent mieszkańców obydwu wymienionych wyżej guberni. Projekt ten zawierał ponadto wykaz ograniczeń dla ludności polskiej i wyznania katolickiego oraz przywilejów dla ludności prawosławnej. Ze względu na administrację nowa gubernia była podporządkowana Petersburgowi, w zakresie szkolnictwa i sądownictwa Kijowowi, a w kwestiach militarnych - Warszawie. Ostateczne ustalenie granic nastąpiło w 1913 roku, faktyczne zaś oderwanie od Królestwa wiosną 1915 roku.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: