Władza Kościoła w Bizancjum

Inne strony warte obejrzenia: kancelaria adwokacka warszawa

Władza Kościoła w Bizancjum Na Wschodzie ugruntował się z czasem pogląd, że to cesarz (car) jest namiestnikiem Boga na ziemi nie tylko jako najwyższa władza państwowa, ale również jako osoba duchowna, należąca do hierarchii kościelnej. Cesarz bizantyjski wprowadzał do kalendarza święta kościelne, zwoływał sobory i czuwał nad realizacją ich uchwał. Zatwierdzał również nominacje na najwyższe stanowiska kościelne i osobiście mianował patriarchę. W miarę rozprzestrzenienie się chrześcijaństwa wschodniego autorytet i kompetencje cesarza uznawane były przez wiernych w innych krajach, gdzie Kościoły były hierarchicznie zależne od konstantynopolitańskiego patriarchy. Z Bizancjum przybywali na Ruś duchowni, którzy przywozili greckie księgi liturgiczne, tłumaczono i przepisywano je na język słowiański. Cerkwie i klasztory stały się nie tylko ośrodkami kultu religijnego, ale także opartych na wzorcach bizantyjskich malarstwa, rzeźby, architektury i rzemiosła artystycznego. Zakładano szkoły dla dzieci bojarów. Zaczęły wchodzić do użytku książki – nie tylko greckie, ale także przekładane na język słowiański. W pozostałych krajach z czasem dopuszczone były języki narodowe. Rozpoczęte przez Cyryla i Metodego tłumaczenie ksiąg na język słowiański było niezgodne z panującym wówczas przekonaniem, że sławić Boga można tylko w językach hebrajskim, greckim i łacińskim. W miarę jednak rozwoju innych języków słowiańskich tekst starocerkiewny stawał się coraz mniej zrozumiały. Z tego właśnie powodu wprowadzono lokalną wymowę pisanych w języku starocerkiewnym tekstów liturgicznych. Przede wszystkim na język miejscowy tłumaczono Biblię i inne pisma cerkiewne, wprowadzając je do nabożeństw. Prawosławie (nazwa oznaczała prawidłowe oddawanie Bogu chwały), stanowiące jedno z trzech głównych (obok katolicyzmu i protestantyzmu) wyznań chrześcijańskich, było związane z powstaniem i rozwojem cesarstwa bizantyjskiego oraz z krajami pozostającymi pod jego wpływami. Kościół prawosławny ukształtował się i początkowo rozwijał w imperium bizantyjskim oraz na obszarach znajdujących się pod wpływem bizantyjskiej kultury. Nazwa Kościoła prawosławnego ulegała zmianom. Od IV wieku we wschodnich prowincjach cesarstwa rzymskiego zaczęła przyjmować się nazwa: Kościół wschodni, później: bizantyjski i grecki, a od IX wieku: Kościół ortodoksyjny (od gr. othos – prawdziwy, wierny, prawidłowy, doksa – mniemanie, pogląd, nauczanie, ale też: chwała, oddanie czci). W języku starosłowiańskim tłumaczono to jako Kościół prawosławny.

Warto również przeczytać:

Trójka w UE
Trójka, czy też „trojka” jest określeniem różnych instytucji, które przede wszystkim spotyka się w międzynarodowych organizacjach. Największą obecnie istniejąca trójka znajduje się w Unii Europejskiej. Jest to w rzeczywistości komitet, w skład którego wchodzi szef całej instytucji, a także osoby, który zostały przez niego wyznaczone do ...

Polityka przeciwników Mazepy
Gdy w roku 1708 Mazepa zwrócił się o pomoc do Piotra I, spotkał się z odmową. Hetman kozacki, dostrzegając w tym naruszenie umowy perejesławskiej między Ukrainą i Rosją, wykorzystał to jako wystarczający powód do uważania się za zwolnionego z dotychczasowych zobowiązań i lojalności wobec cara, stanął więc na czele 2 tysięcznej armii Kozaków po stro...

Administracja ogólnopaństwowa
Ordynacja wyborcza dzieliła wyborców na następujące kurie: wielkiej własności (44 mandaty), miejską (23, potem 31 mandatów), izb handlowych i przemysłowych (3 mandaty) i tak zwanej małej własności (74 mandaty). W kurii wielkiej własności prawo wyborcze mieli właściciele dużych majątków szlacheckich. Kuria miejska obejmowała Lwów (4, a potem 6 manda...

James Abram Garfield
James Abram Garfield został wybrany na dwudziestego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jego kadencja trwała jednak bardzo krótko. Urząd prezydenta sprawował przez siedem miesięcy, od marca do września 1881 roku. Urodził się on dziewiętnastego listopada 1831 roku w Orange, w stanie Ohio. Zmarł natomiast dziewiętnastego września 1881 roku w Elberon, w...

Systemy
Systemy polityczne jest to pojęcie bardzo szerokie, istnieje wiele opinii na ten temat, naukowcy prowadzą wiele badań, a studenci, którzy mają do czynienia z takim przedmiotem na uczelniach, często borykają się z wieloma problemami, aby dobrze zrozumieć to, co ma do przekazania i wytłumaczenia wykładowca. Można wymienić cztery podstawowe systemu po...

Menu

Partnerzy

Władza Kościoła w Bizancjum