Inne strony warte obejrzenia:
witraże
W ostatnim trzydziestoleciu XVIII wieku część ziem polskich została wcielona do wielonarodowej monarchii Habsburgów. Ważny jest tu fakt, że pierwszy rozbiór Rzeczypospolitej dokonany został na podstawie traktatów podpisanych 5 sierpnia 1772 roku w Petersburgu i usankcjonowanych 18 października 1772 roku trzema dwustronnymi umowami zawartymi między Austrią, Rosją i Prusami. Na rzecz Austrii przypadły wówczas: Spisz, południowa część województwa krakowskiego i sandomierskiego, województwo ruskie wraz z częścią ziemi chełmskiej, południowa część województwa lubelskiego i zachodnia część podolskiego.
Od 1740 roku cesarzowa Maria Teresa z dynastii Habsburgów była władczynią Austrii, królową Czech i Węgier, a od 1745 roku cesarzową, wywierającą decydujący wpływ na politykę, zarówno podczas współrządów z małżonkiem Franciszkiem I, i jak podczas współregencji (z synem Józefem II). W polityce zagranicznej kierowała się interesem monarchii Habsburgów, koncentrując się na odzyskaniu Śląska. Wojna siedmioletnia toczona w latach 1756–1763, do której doszło po „odwróceniu sojuszów" i zawarciu z Francją porozumienia skierowanego przeciwko Prusom i Anglii, spowodowała utratę Śląska na rzecz Prus. Dążąc do uzyskania rekompensaty terytorialnej kosztem innych sąsiadów, Maria Teresa wzięła udział w pierwszym rozbiorze Polski. Trzy lata później Austria zagarnęła Bukowinę.
Nowe aneksje - w tym Galicji - jeszcze bardziej skomplikowały wewnętrzną sytuację monarchii Habsburgów. Maria Teresa, aczkolwiek była zwolenniczką tradycyjnej religijności i przeciwniczką idei oświecenia, wprowadziła wiele reform w przemyśle, handlu i rolnictwie, zapewniając przy tym ulgi dla pańszczyźnianych chłopów. Podjęta przez Marię Teresę i kontynuowana przez Józefa II reforma administracji miała na celu scentralizowanie władzy w wielonarodowym państwie w rękach aparatu biurokratycznego. Ujednoliconemu aparatowi państwowemu podlegały urzędy państwowe we wszystkich krajach, wchodzących w skład monarchii austriackiej, a więc także w Galicji oraz na Bukowinie. Zapoczątkowano reformy w sądownictwie. Ich wyrazem był nowy kodeks karny z 1768 roku. Poprawiono również stan finansów państwa i podniesiono poziom oświaty.
Najstarszy syn cesarza Franciszka I i Marii Teresy Józef II (1741–1790) był pierwszym monarchą z dynastii habsbursko-lotaryńskiej. Za życia Marii Teresy (do 1780 roku) jego działalność ograniczała się do spraw wojskowych i polityki zagranicznej. Z jego właśnie inspiracji Austria wzięła udział w pierwszym rozbiorze Polski. Dążył do przekształcenia prowincji habsburskich, stanowiących konglomerat pod względem narodowościowym i językowym, w jednolity organizm państwowy zdominowany przez żywioł niemiecki.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: