Inne strony warte obejrzenia:
Biuro rachunkowe Warszawa Praga
Zwierzchnictwo Cerkwi prawosławnej obawiało się następstw stopniowej latynizacji trwającej jeszcze w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej. Latynizacja sprzyjała zbliżaniu się unitów do Kościoła rzymskiego nie tylko w dziedzinie liturgii, ale także w zakresie struktur organizacyjnych. Odnosiło się to nawet do architektury oraz wyposażenia wnętrza świątyń. Po części oddziaływał na te zjawiska wpływ zakonu bazylianów, do którego wstępowali również rzymscy katolicy, zmieniający wówczas obrządek na wschodni, ale pozostający nadal w kręgu kultury łacińskiej, w większości bowiem wywodzili się oni ze spolonizowanych rodzin szlacheckich. Warto wspomnieć, że w takich miejscowościach, w których znajdowała się świątynia jednego obrządku, a ludność była mieszana pod względem etnicznym i wyznaniowym, często zdarzało się, że księża uniccy i łacińscy odprawiali nabożeństwa na przemian, a wierni uczęszczali do świątyni położonej najbliżej.
Dogodny powód do ciągłego wtrącania się Rosji w wewnętrzne sprawy Polski stworzyło poddanie Cerkwi prawosławnej na terenie przedrozbiorowej Rzeczypospolitej kontroli metropolity kijowskiego, zależnego od patriarchy moskiewskiego, podległego przecież władzy carskiej.
Hierarchia Cerkwi prawosławnej uważała, że unitów należy przywrócić prawosławiu, od którego jako od prawdziwej wiary zostali odciągnięci. Nawracanie unitów na prawosławie, trwające już od pierwszego rozbioru Polski, widocznie nasiliło się po wejściu w życie opracowanego w Petersburgu planu prawosławnych misji na Wołyniu, Podolu i na Ukrainie prawobrzeżnej.
Przypomnieć należy, iż jeszcze w latach rozbiorów (1772–1795), a zwłaszcza później, znacznie zmniejszono liczbę diecezji unickich w granicach Rosji, zagarniając przy okazji dobra należące zarówno do Kościoła rzymskokatolickiego, jak i unickiego. Po zjednoczeniu wszystkich diecezji unickich miały one podlegać arcybiskupstwu z siedzibą w Połocku. Cerkiew prawosławna w Rosji, podporządkowana interesom wielkomocarstwowej polityki caratu, stała się jednym z instrumentów rusyfikacji przyłączonych do Rosji terytoriów Rzeczypospolitej. Na podstawie opublikowanej w 1837 roku ustawy Rządzącego Senatu w Petersburgu wszyscy unici na zachodnich terenach Rosji mieli dobrowolnie przejść na prawosławie. Kiedy car Mikołaj I zatwierdził ustawę, sięgnięto do stosowania na szeroką skalę restrykcji wobec niezdecydowanych i opierających się.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: