Inne strony warte obejrzenia:
osuszanie
Na ziemiach polskich przyjęcie chrześcijaństwa otworzyło drogę stopniowemu tworzeniu się nowych, nieznanych dotąd kategorii wartości. Dotyczy to przede wszystkim znaczenia religii obrządku łacińskiego dla umocnienia kształtujących się i utrwalających się więzi ogólnopaństwowych między poszczególnymi dzielnicami. W tym zakresie bardzo istotną rolę odegrało duchowieństwo diecezjalne oraz wykształcona część zakonników tworzących w klasztorach kroniki, dzieła sztuki malarskiej i rzeźbiarskiej. Oprócz tych ośrodków nie było jeszcze utworzonych kulturowych, a tym bardziej naukowych ośrodków świeckich.
W ówczesnej skali wartości światopogląd religijny zajmował miejsce równorzędne ze strukturami władzy administracyjno-wojskowej, będąc najsilniejszym wsparciem dla tych struktur i dla umocnienia ich pozycji w kręgach społecznych. Wszystkie te czynniki łączyły terytorium zamieszkałe przez ludność polską z Europą Zachodnią, przyczyniając się do stopniowego umocnienia i rozwoju tych więzi innymi państwami zachodniej części kontynentu. Dzięki temu Polska stawała się nie tylko terminem geograficznym, ale i częścią zachodniej społeczności połączonej podobnymi kategoriami i strukturami wartości.
Przyjęcie przez polskiego księcia Mieszka I chrześcijaństwa z Zachodu, a nie z prężnego Bizancjum wskazuje na to, że był on władcą o ogromnym instynkcie politycznym. Jego wybór był strzałem w dziesiątkę, bo to właśnie Zachód okazał się najbardziej prężny. Istotne znaczenie dla młodych rozwijających się państw – co odnosiło się do Polski – miał fakt ciągłego ścierania się wpływów cesarza i papieża. W ówczesnym Konstantynopolu cesarz był uprawniony do ingerencji w działalność Kościoła, mianował biskupów i rozstrzygał spoty teologiczne. Zaś w Europie Zachodniej konflikty między papieżem a cesarzem dawały początek coraz to liczniejszym inicjatywom dynamicznie rozwijającego się społeczeństwa. Różne wspólnoty społeczne, państwa, miasta mogły odwoływać się raz do papieża, raz do cesarza.
Wybór wiary (wyrażający się w pojęciu chrztu w obrządku wschodnim) stał się czynnikiem sprzyjającym nie tylko podziałowi religijnemu, ale także bardziej widocznemu niż dotychczas ukształtowaniu się na pograniczu polsko-ruskim odmiennych poglądów i obyczajów religijnych.
Rozpoczął się w tym okresie proces powolnego przyłączania ziem polskich do Europy Zachodniej, co przyniosło pozytywne skutki w zakresie spraw wielkiej polityki i religii, której ostoją był Rzym. Stopniowe pogłębianie stosunków z krajami Zachodu sprzyjało również podnoszeniu się ogólnego poziomu cywilizacyjnego. Przede wszystkim odnosiło się to do poznania nowych form uprawy ziemi, hodowli zwierząt i wielu innych nieznanych dotychczas metod gospodarowania. Zmieniały się także zasady budowy dróg i tworzenia osiedli miejskich.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: