Inne strony warte obejrzenia:
kabina prysznicowa
W obronie strajkujących chłopów najwcześniej wystąpili galicyjscy socjaliści zaangażowani od początku swej działalności w rozwiązywanie skomplikowanych problemów polsko-ukraińskich. Początki współdziałania polskich i ukraińskich socjalistów przypadają na 1881 rok, gdy opublikowany w Genewie wspólny dokument zgodnie z wolą autorów miał nosić tytuł Program socjalistów polskich i ruskich Wschodniej Galicji. Wydawca – B olesław Limanowski – zmienił bez zgody i wiedzy autorów tytuł na Program socjalistów galicyjskich. Pierwotna nazwa nie była jednak przypadkowa, sugerowała bowiem konieczność utworzenia „silnej robotniczej partii", w której skład mieli wchodzić na zasadzie równouprawnienia i federacji Polacy, Ukraińcy i Żydzi. Terytorialny zasięg działania partii powinien obejmować jedynie Galicję Wschodnią.
Zakładając utworzenie w przyszłości federacji trzech narodowości: Polaków, Ukraińców i Żydów — ugrupowania te miały możliwość łączenia się z istniejącymi w innych zaborach podobnymi grupami. Twórcy programu uwzględniali w ten sposób podziały występujące między społeczeństwem polskim i ukraińskim.
Przed tworzącym się ruchem socjalistycznym w zaborze austriackim stanęło zadanie utrzymywania więzi z rodakami poza granicami Austro-Węgier przy zachowaniu jedności narodowej ponad granicami państw zaborczych. W ten sposób w programie projekty federacyjne wychodziły naprzeciw postulatom galicyjskich Ukraińców.
W wydanym we Lwowie w 1881 roku programie galicyjskich socjalistów wysunięto postulat pełnego równouprawnienia. Partia powinna łączyć na zasadach federacji i całkowitej swobody działania przedstawicieli zamieszkujących Galicję grup etnicznych: Polaków, Ukraińców i Żydów. Program przewidywał, że każda grupa narodowa wchodząca w skład federacji będzie miała prawo wstępowania w związki z pokrewnymi stowarzyszeniami, zorganizowanymi na innych terenach.
Autorzy programu nie popierali koncepcji odbudowania Polski w granicach historycznych, co potwierdzają słowa:
Nie chcemy panowania jednej narodowości nad drugą. Jesteśmy zwolennikami jak najrozleglejszej federacji i mamy to przekonanie, że każdy naród tylko na podstawie bytu odrębnego i zupełnej swobody rozwijać się może pomyślnie. Równolegle z tym rozwojem pójdzie znikanie zawiści narodowych, wzrastać będzie solidarność narodów wolnych i poczucie ogólnoludzkie.
W programie galicyjscy socjaliści opowiadali się za najrozleglejszą federacją, niesprecyzowaną wszakże w odniesieniu do przyszłych stosunków międzypaństwowych. Stwierdzono, że każdy naród tylko na podstawie bytu odrębnego i zupełnej swobody rozwijać się może pomyślnie. Program galicyjskich socjalistów stwierdzał, że nie mogą oni popierać sprawy wskrzeszania Polski w granicach przedrozbiorowych, bo byłoby to równoznaczne z panowaniem, jednej narodowości nad drugą.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: