Inne strony warte obejrzenia:
Dokument zwany Concordią zabraniał kapłanom chrzcić dzieci nie swego obrządku (wyjąwszy nagłe przypadki). Greckokatoliccy kapłani, udzielając wyjątkowo chrztu dzieciom łacinników, w żaden sposób nie mogli im udzielać także sakramentu bierzmowania. Spowiadać się można było u kapłana jednego lub drugiego obrządku, natomiast komunię św. przyjmować tylko we własnym. Zgodnie ze zwyczajem ślub mógł pobłogosławić proboszcz narzeczonej. Ostatnie namaszczenie można było przyjmować, w razie braku własnego kapłana, od duchownego drugiego obrządku. Święty Wiatyk (sakramenty: pokuta, namaszczenie chorych i Eucharystia jako Wiatyk przyjmowane, gdy życie chrześcijańskie osiąga swój kres) udzielany mógł być tylko przez własnego kapłana. Przyjęcie któregoś z sakramentów w nie swoim obrządku nie powodowało przejścia na ten obrządek. Dzieci z mieszanych obrządkowo małżeństw miały być wychowywane w obrządku rodziców według płci. Po uzyskaniu dyspensy od biskupa mieszane małżeństwa mogły zachowywać święta i posty według jednego obrządku (łacińskiego i greckokatolickiego). Kapłani obu obrządków powinni pomagać sobie w wypełnianiu obowiązków duszpasterskich, jednak nie wtrącając się w kompetencje duchownego drugiego obrządku.
Sprawa narodowa na Kresach Wschodnich była w swej społecznej istocie kwestią chłopską, na którą znaczny wpływ wywarła tradycja historyczna – w szczególności wojny kozackie i ruch hajdamacki. Pamięć o tym wpływała na nieufność społeczeństwa wobec projektów odbudowania wspólnej z Polską państwowości. Odnosiło się to także do narodowców litewskich i – aczkolwiek w mniejszym stopniu – białoruskich, jednak w najbardziej ostry sposób zastrzeżenia występowały w Galicji Wschodniej wśród Ukraińców. Gospodarcza i kulturalna dominacja polskiego ziemiaństwa oraz związanej z nim administracji (a częściowo inteligencji) stała się teraz głównym źródłem nieustających konfliktów polsko-ukraińskich.
Ludność miejska w Galicji Wschodniej stanowiła 18 procent populacji. Wśród mieszkańców miast zdecydowanie przeważali Polacy i Żydzi. Ludność wiejska (wśród której przeważali Ukraińcy) stanowiła aż 82 procent. Według przyjętego rozliczenia sądowego z 1850 roku Galicja Wschodnia zajmowała obszar 55 300 kilometrów kwadratowych zamieszkany w 1910 roku przez 5 milionów 337 tysięcy osób.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: