Inne strony warte obejrzenia:
Mieszkanie Kraków
Po upadku Kijowa przeniesiono w 1299 roku rezydencję metropolitalną do Włodzimierza nad Klaźmą. Nadal ważną role odgrywała w Kijowie otoczona wciąż aureolą świętości Ławra Peczerska, podobnie jak obraz Matki Boskiej w ocalałym od zniszczenia soborze św. Zofii.
W bitwie z Polakami pod Legnicą w 1241 roku nastąpiła historyczna zmiana w losach Europy. Wojska mongolskie i tatarskie poniosły klęskę i opuściły granice państwa polskiego. Inaczej ukształtowały się dzieje Rusi, która przez ponad dwieście lat znalazła się pod bezpośrednim panowaniem państwa zwanego „Złotą Ordą”. Nastąpiło zahamowanie i znaczne osłabienie rozwoju społeczno-ekonomicznego i kulturalnego.
W tym samym czasie, równolegle z upadkiem Rusi, pojawiły się wyraźne tendencje rozwojowe w Polsce, Czechach i na Węgrzech. Znalazły one odzwierciedlenie w tworzeniu pierwszych uniwersytetów, licznych szkół początkowych i średnich. Rozpoczęły działalność instytucje samorządowe, rozwijały się cechy rzemieślnicze.
Jednym z podstawowych działań Władysława Łokietka stało się umocnienie polskiego panowania we Włodzimierzu i Haliczu. Dążąc do celu zabiegał o umocnienie tam pozycji synów ruskiego księcia Jerzego I, a swych siostrzeńców, Andrzeja i Lwa. Tragiczna ich śmierć w 1323 roku zwróciła uwagę wszystkich sąsiadów Księstwa Halicko-Wołyńskiego. Nie wiadomo było kto obejmie rządy, ponieważ wraz ze śmiercią Andrzeja i Lwa wygasła linia męska halicko-włodzimierskiej gałęzi Rurykowiczów. Władysław Łokietek i król węgierski Karol Robert wprowadzili na tron Bolesława Jerzego II, syna księcia mazowieckiego Trojdena I i księżniczki halickiej Marii. Książę halicki był spowinowacony z Kazimierzem Wielkim, ponieważ poślubił Eufemię, siostrę jego żony. Obie były córkami księcia litewskiego Giedymina.
Podczas zjazdu władców Polski, Węgier i Rusi w 1339 roku w Wyszehradzie podjęto decyzję o podjęciu wspólnej akcji zbrojnej i wsparciu księcia Bolesława Jerzego II, zaangażowanego w szerzenie wiary katolickiej i krzewienie zachodniej kultury na Rusi.
Misyjna działalność wśród „schizmatyków” Rusinów (tak katolicy nazywali chrześcijan obrządku wschodniego) prowadzili również dominikanie i cystersi. Około 1128 roku mnisi dotarli do Kijowa, ale po pięciu latach zostali stamtąd usunięci. Teren misji ograniczył się do Rusi Czerwonej.
Po śmierci Bolesława Jerzego w 1340 roku Kazimierz Wielki zajął Lwów, a Węgrzy Ruś Zakarpacką. Kazimierz Wielki wycofał się z miasta, zagarniając łupy i jeńców. Granice swoje poszerzała również Litwa. Ziemią włodzimierską zaczął rządzić syn Gedymina Lubart. Natomiast część ziem ruskich była pod panowaniem jego brata Słonima.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: