Inne strony warte obejrzenia:
polecam dobre ogłoszenia praca lublin myśle ze warto
Dwadzieścia dwa lata wcześniej niż na Rusi odbył się w 966 roku chrzest polskiego księcia Mieszka I oraz jego najbliższego otoczenia. Biskup Jordan, który przybył z czeską księżniczką Dąbrówką do Polski, prowadził akcję chrystianizacyjną. Przyjęcie chrztu przez polskiego władcę odbierało cesarstwu możliwość kontynuowania podboju ziem na słowiańskim pograniczu pod pretekstem nawracania pogan. Co więcej, chrzest otworzył Polsce wrota do Europy – do przyswojenia nowych instytucji, potrzebnych do dalszego rozwoju społecznego i gospodarczego. Istotne znaczenie miało nawiązanie kontaktów z zachodnioeuropejskimi ośrodkami oświaty i nauki oraz czerpanie z dorobku Zachodu. Przyjęcie chrztu z Czech, a nie za pośrednictwem cesarza niemieckiego, umożliwiło polskim władcom nawiązanie bezpośrednich kontaktów z Rzymem i papieżem. Pojawienie się na dworze, a później w głównych ośrodkach państwa polskiego duchownych sprzyjało rozwojowi cywilizacji, ponieważ oprócz nich niewiele osób potrafiło czytać i pisać. Otwarte kontakty z Europą – Zachodnią i Środkową – sprzyjały integracji z najważniejszymi ośrodkami oświaty i nauki istotnymi dla rozwoju cywilizacyjnego.
Przyjęcie chrztu – albo z Bizancjum, albo z Rzymu – sytuowało państwa przyjmujące wiarę katolicką w kręgu kultury wschodniej, to znaczy bizantyjskiej, albo zachodniej – rzymskiej, łacińskiej. Takie linie podziału utworzyły się jeszcze przed zerwaniem jedności obu Kościołów w 1054 roku.
Wprowadzenie chrześcijaństwa na Rusi Kijowskiej zakończyło serię konfliktów zbrojnych między synami księcia Światosława: Włodzimierzem, Olegiem i Jaropełkiem. Walki te zakończyły się zwycięstwem Włodzimierza. Po zdobyciu Nowogrodu i Połocka w 980 roku zajął Kijów (według autora kroniki Powieść minionych lat). Włodzimierz prowadził politykę umacniania władzy centralnej. Sprawy wyboru religii podporządkował probizantyjskiemu kierunkowi polityki państwowej. W tym celu podjął starania o przyjęcie chrześcijaństwa właśnie z Konstantynopola.
Papież wysłał do Włodzimierza specjalne poselstwo w celu odciągnięcia go od związku kościelnego z patriarchą bizantyjskim. Przedstawicielom papieża w 991 roku towarzyszyli wysłannicy króla polskiego i czeskiego, zaś w 1000 roku posłowie króla czeskiego i węgierskiego. Misja ta nie zakończyła się sukcesem, niemniej jednak stosunki książąt ruskich z Rzymem i dworami królewskimi w Europie były utrzymywane i w wielu dziedzinach nawet rozwijane.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: