Inne strony warte obejrzenia:
Po upadku powstania listopadowego i uśmierzeniu ruchów rewolucyjnych we Włoszech stosunki austriacko-rosyjskie wyraźnie się poprawiły. W 1833 roku doszło do zawarcia między Austrią a Rosją układu w Miinchengratz, do którego potem przystąpiły Prusy. Gwarantował on współdziałanie w walce przeciwko ruchom rewolucyjnym w Europie. Podpisany w 1835 roku traktat w Cieplicach gwarantował Austrii przyłączenie do niej Wolnego Miasta Krakowa, co nastąpiło jednak dopiero po wybuchu w 1846 roku powstania w Galicji. Kraków został przyłączony do Królestwa Galicji i Lodomerii jako Wielkie Księstwo Krakowskie.
Świadomość narodowa Ukraińców zamieszkałych w państwie rosyjskim formowała się w czasach nasilającej się polityki rusyfikacyjnej władz. Ze względu na znaczne pokrewieństwo oraz podobieństwo języków ukraińskiego i rosyjskiego Ukraińcom trudniej się było bronić przed rusyfikacją niż Polakom. W latach trzydziestych i czterdziestych XIX stulecia do organizacji spiskowych należały nie tylko osoby gente Rutheni, natione Poloni, lecz także Rusini świadomi swej odrębności narodowej. Tak na przykład członkami Stowarzyszenia Ludu Polskiego byli w 1834 roku między innymi: Mychajło Minczakewicz, Sylwester Miejski i Jan Ochrymowicz. Za przynależność do Stowarzyszenia Mychajło Minczakewicz był więziony w Spielbergu od 1838 do 1842 roku. Minczakewicz, znawca ukraińskiej poezji ludowej, przyjaźnił się ze znanym ukraińskim pisarzem Markijanem Szaszkewiczem. Wśród członków Stowarzyszenia Ludu Polskiego było wiele osób, których nazwiska spotykamy w opracowanym przez Szaszkewicza w 1833 roku albumie Ruśka Zoria.
Kasper Cięglewicz, dawny działacz Stowarzyszenia Ludu Polskiego, prowadził agitację wśród chłopów w Galicji Wschodniej, nawołując ich do wspólnego polsko-ukraińskiego powstania przeciw Austrii. Działalność spiskowców galicyjskich została wykryta. Aresztowanego w 1838 roku Cięglewicza skazano na dwadzieścia lat więzienia.
Program utworzonego w Kijowie tajnego Bractwa Cyryla i Metodego na przełomie lat 1845–1846 zawierał obok postulatów gospodarczo-społecznych (głównie zniesienia poddaństwa chłopów) także i polityczne. Proponowano między innymi federację narodów słowiańskich. Współorganizator Bractwa Mykoła Kostomarow był autorem Ksiąg bytu narodu ukraińskiego, wzorowanych na Mickiewiczowskich Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego. Księgi bytu narodu ukraińskiego w dużej mierze odzwierciedlały poglądy największego ukraińskiego pisarza – Tarasa Szewczenki. Konspiracja Bractwa przetrwała tylko kilkanaście miesięcy. Później nastąpiła fala aresztowań. Szewczenko został skazany na zesłanie, gdzie musiał odbywać dziesięcioletnią służbę wojskową.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: