Inne strony warte obejrzenia:
tańsza egzotyka Kuba z Berlina Dubaj wycieczki Badania rynku
Platon, zwany ojcem wszelkiej filozofii, w swych rozlicznych przemyśleniach dotyka także kwestii państwowości, polityki, czy relacji, jakie powinny występować między rządzonymi, a rządzącymi. Jego koncepcja polityki jest dość kontrowersyjna i znacznie rozbieżna z poglądami swego równie wielkiego ucznia, czyli Arystotelesa.
Platońska filozofia społeczna i polityczna wypływa z jego teorii idei. Nie analizujmy jednak teorii idei, a przyjrzyjmy się koncepcji państwa i sposobowi uprawiania polityki w myśli Platona. Za najdoskonalszy ustrój uważa on monarchię, na czele które stoją filozofowie, gdyż mają one największe predyspozycje intelektualne do sprawowania władzy. Ustrój demokratyczny według Platona nie jest słusznym rozwiązaniem. Idealne państwo według Platona dzieli się na trzy grupy: najniższa i najmniej wykształcona to kupcy i rzemieślnicy, kolejną stanowią żołnierze pilnujący porządku w państwie, a najwyższą i najznakomitszą grupa rządząca, czyli filozofowie (politycy). Rotacja między grupami praktycznie nie jest możliwa.
Arystoteles bez wątpienia jest jednym z najsłynniejszych myślicieli jakiego kiedykolwiek wydała ludzkość. Ten grecki filozof dzięki swej myśli, spuściźnie, dziełom wyrył trwałą rysę w dziejach ludzkości. Poglądy jego, jak i jego nauczyciela Platona, tłumaczone na wiele języków, były, są i będą tematami ożywionych dyskusji przez najświatlejsze umysły ludzkości.
Przyjrzyjmy się bliżej wykładowi politycznej myśli Arystotelesa, które zawarł on w swej filozofii politycznej i społecznej, a największe jego dzieło stanowiące ich wykładnie to: „Polityka”. Myśl polityczna tegoż filozofa jest konsekwencją jego poglądów i wykładu etyki.
Państwo według Arystotelesa jest naturalnym miejscem życia ludzi. Ludzie są tak skonstruowani, aby funkcjonować w społeczności, czyli w państwie, są oni zwierzętami politycznymi. Arystoteles analizuje różnorodne ustroje państwowe, z czego wyciąga wnioski, że najdoskonalszy sposób funkcjonowania ludzkości to połączenie elementów z demokracji i oligarchii, czyli politeja. Jako nadrzędny cel państwa Arystoteles stawia sobie dążenie do dobra wspólnego obywateli. Dobrem tym jest sprawiedliwość, czyli rządzący w idealnym ustroju politycznym mają być najznakomitszymi umysłami wśród żyjących tak kierującymi państwem, że w sprawiedliwy sposób dąży on do dobra.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: