Inne strony warte obejrzenia:
Po śmierci Olega w 922 roku nowy władca kijowski kontynuował politykę rozszerzania posiadłości, prowadząc dalsze wyprawy na Bizancjum w latach 920, 941 i 944. Podczas ostatniej z nich wojowie ruscy dotarli do rzeki Dunaj i zawrócili dopiero po otrzymaniu zadowalającego ich okupu od cesarza bizantyjskiego. Olga, która po śmierci męża Igora sprawowała rządy w imieniu małoletniego syna Światosława, zajmowała się nie tylko sprawami wewnętrznymi Księstwa Kijowskiego, ale również dyplomacją. Gdzieś około 955 roku przybyła do Konstantynopola na spotkanie z cesarzem już jako chrześcijanka, której na chrzcie w Kijowie nadano imię Helena. Jaropełk – kontynuował politykę Olgi – starał się wzmocnić dyplomatyczne stosunki z Niemcami, co potwierdza wysłanie w 973 roku na dwór cesarza Ottona II specjalnego poselstwa z darami.
Za czasów pierwszych książąt kijowskich (Olega i jego następcy Igora) zostały zawarte pisemne traktaty z Bizancjum. Były one pierwszymi politycznymi i gospodarczymi układami Rusi Kijowskiej z innymi państwami. Podkreślano w nich rolę pokoju oraz określano zasady regulowania kwestii handlowych, udzielając przy tym gwarancji bezpieczeństwa dla wolności handlu.
W okresie panowania Włodzimierza, nazwanego „Wielkim” i kilku jego następców Ruś Kijowska zajmowała ziemie wschodniosłowiańskie i należała aż do 1240 roku, czyli do najazdu Tatarów, do największych państw w południowo-wschodniej części Europy. Znaczenie Rusi na arenie międzynarodowej umacniane było dzięki intensyfikacji kontaktów politycznych oraz poprzez zawieranie małżeństw dynastycznych. Szczególne znaczenie miał ślub wielkiego księciaw kijowskiego Włodzimierza z Adelą, córką niemieckiego hrabiego Kynona von Enindena, zawarty w 1011 roku. Ich córka Maria Dobroniega poślubiła polskiego monarchę Kazimierza Odnowiciela.
Dwór księcia kijowskiego Jarosława (zwanego Mądrym) utrzymywał rozległe kontakty z wieloma krajami Europy. Władca ten był spokrewniony z osobami panującymi w Anglii, Francji, Niemczech, Skandynawii, na Węgrzech i oczywiście w Bizancjum. Córka Jarosława Anna została żoną francuskiego króla Henryka I. Udowodniono, że własnoręcznie – cyrylicą i literami łacińskimi – podpisała ona reskrypty wydane w imieniu małoletniego króla Filipa I. Wnuczka Jarosława Eupraksja Adelajda, córka Wsiewołoda, wyszła za mąż za cesarza Henryka IV.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: