Inne strony warte obejrzenia:
BLC4u
17 listopada 1648 roku było dwóch kandydatów do tronu polskiego. Byli to bracia zmarłego Władysława IV: Karol Ferdynand, popierany przez Jeremiego Wiśniowieckiego, i Jan Kazimierz, za którym stał kanclerz Ossoliński, dla Chmielnickiego bardziej dogodny byłby wybór tego drugiego. Objęcie polskiego tronu przez Karola Ferdynanda oznaczałoby bowiem dojście do władzy stronnictwa Wiśniowieckiego, postulującego o natychmiastowe, a przy tym bezwzględne rozprawienie się z Kozakami.
Okres panowania Jana Kazimierza należał do najtrudniejszych w historii państwa polskiego. Były to lata największego powstania kozackiego i „potopu szwedzkiego”, a także wojen z Rosją. W tym okresie coraz bardziej widoczne stawały się konsekwencje stanowiska zajętego przez króla, senatorów i duchowieństwo łacińskie wobec stanowiącej większość wyznawców prawosławia.
Z elekcją nowego króla Jana Kazimierza Bohdan Chmielnicki wiązał duże nadzieje. Dostrzegł wówczas możliwość osiągnięcia wygodnego dla siebie kompromisu z najwyższymi władzami Rzeczypospolitej. Z tego też względu 24 listopada na wieść o tym, że Jan Kazimierz został królem, zakończył oblężenie Zamościa i powrócił do Kijowa. W stolicy Ukrainy uroczyście powitano go biciem w dzwony, a tysięczne tłumy wiwatowały na ulicach. W czasie swojego triumfu poślubił też dawną wybrankę serca – Helenę.
1 grudnia 1648 roku Jan Kazimierz wystosował do Chmielnickiego list, w którym wyraził zgodę na wszelkie jego warunki i przyrzekł mu przysłanie hetmańskiej buławy. Ugoda ta była spowodowana groźbą wojny oraz utworzeniem konfederacji wojskowej, do której namawiał nowy książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy, działający w porozumieniu z księciem Jeremim Wiśniowieckim.
Kanclerz Ossoliński skierował politykę nowego króla na drogę porozumienia z Kozakami. W tym celu odsunął od władzy swojego głównego konkurenta Wiśniowieckiego, któremu w czasie bezkrólewia Sejm powierzył naczelne dowództwo. Na rozmowy z Chmielnickim do Perejesławia wyjechał Adam Kisiel. Przywiezione przez niego obietnice królewskie dotyczyły przywrócenia wolności kozackich, wyjęcia Kozaków spod władzy Sejmu i przekazanie Chmielnickiemu buławy hetmana zaporoskiego. Posłowie królewscy 20 lutego 1649 roku wręczyli mu również czerwoną chorągiew z królewskim orłem.
Hetman kozacki miał być wybrany przez króla spośród czterech kandydatów przedstawionych przez tak zwane województwa ruskie. Umowa stała się jednak nieaktualna po upływie jednego roku.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: