Polityka króla Jana III Sobieskiego

Inne strony warte obejrzenia: Praca podkarpackie

Polityka króla Jana III Sobieskiego Na jeszcze bardziej podzielonej Ukrainie było teraz trzech hetmanów, z których każdy podlegał innemu władcy: Chanenko – królowi polskiemu, Doroszenko – sułtanowi, a Iwan Samojłowicz, który zastąpił obalonego Mnohohrisznego – carowi. Każdy z nich dążył do zjednoczenia wszystkich Kozaków. W roku 1673 doszło do wznowienia walk polsko-tureckich. Sukcesem Sobieskiego było nakłonienie Doroszenki do zachowania neutralności. W bitwie pod Chocimiem w dniach 10–11 listopada 1673 roku Jan Sobieski pokonał Turków, zdobywając jeszcze większą popularność, która tym razem zapewniła mu elekcję na tron po zmarłym 10 listopada Michale Korybucie Wiśniowieckim. W 1674 roku wojska rosyjskie, wspomagane przez podległe Moskwie kozackie pułki hetmana Iwana Samojłowicza, zgłaszając pretensje do ziem utraconych przez Polskę w wyniku pokoju w Buczaczu, uderzyły na Ukrainę. Zagrożony hetman Piotr Doroszenko zwrócił się wówczas o pomoc do Polski. Mediatorem był Józef Szumlański, prawosławny biskup lwowski. Postawione przez niego warunki powrotu do unii hadziackiej i uregulowania sytuacji na Ukrainie w traktacie podpisanym także przez sułtana i chana krymskiego nie zostały jednak przyjęte. Po stronie cara opowiedział się natomiast Chanenko. Przeciwko Doroszence wystąpili także Kozacy, którym panowanie tureckie przyniosło pogorszenie warunków życia. W 1676 roku Doroszenko skapitulował. Jego insygnia hetmańskie przywieziono na Kreml. W sali tronowej złożono u stóp cara chorągwie, buławy i buńczyk. Pozbawiony tytułu hetman do końca życia, to jest do 1698 roku, pozostał w państwie rosyjskim. W 1676 roku Turcy ogłosili „księciem Ukrainy Małoruskiej” Jerzego Chmielnickiego, który w roku 1667 dotarł do Sambułu. W kolejnych dwóch latach sułtan wysyłał go na czele swoich wojsk na te tereny Ukrainy, które pozostawały pod władaniem rosyjskim. Wyprawy te zakończyły się niepowodzeniem. Jesienią 1682 roku, wykorzystując sytuację wywołaną buntem strzelców w Moskwie i walką o tron po śmierci cara Fiodora, król Jan III Sobieski podjął próbę odzyskania panowania nad podległymi Rosji Zadnieprzem i Zaporożem. Opowiadał się też za utworzeniem w Polsce autokefalicznej Cerkwi prawosławnej. Po zdradzie hetmana Chanenki na czele Kozaków król postawił hetmana nakaźnego Eustachego Hohola, którego oddziały wyróżniały się w licznych bitwach toczonych z Turkami i Tatarami. Po jego śmierci w 1679 roku król władzę nad Kozakami powierzył lubelskiemu szlachcicowi Stefanowi Kunickiemu, który zginął w 1683 roku.

Warto również przeczytać:

Ustrój polityczny
Ustrój polityczny to bardzo ważna kwestia, która dotyczy każdego kraju, w którym dochodzi do sprawowania władzy. Określanie do jakiej to formy państwa należy dany kraj często jest bardzo proste, gdyż dane ustroje polityczne często posiadają bardzo charakterystyczne cechy, którymi śmiało można się sugerować przy próbie określania danego ustroju poli...

Iliryzm
Iliryzm jest ruchem politycznym, który powstał w latach trzydziestych i czterdziestych dziewiętnastego wieku. Jego głównym celem było zintegrowanie wysokich plemion słowiańskich zamieszkujących południowe tereny. Połączeniu temu mieli podlegać wszyscy Słowianie bez względu na ich zamieszkanie, status. Chociaż ruch ten został założony w latach trzy...

Polityka wojenna
Polityka w czasie pokoju pełni funkcję gospodarczą. Politycy decydują o losach naszego kraju i robią wszystko by w kraju żyło się dobrze. Inaczej sytuacja wygląda, gdy państwo jest pogrążone w wojnie. O polityce jako rządach urzędników nie można w tedy mówić. Polityka zajmuje się wtedy prowadzeniem działań bitewnych. Podczas wojny polityka jest b...

Akcja powstańcza
Ujęcie sprawy ludności w manifeście Komitetu Centralnego Narodowego, ogłoszonym 1 października 1863 roku, w zasadzie było zgodne z ideą KNP wyrażoną w dokumencie programowym z 24 lipca 1863 roku. Uznanie prawa Litwy i Ukrainy do samostanowienia zastrzeżono dwoma warunkami. Litwini i Ukraińcy muszą wziąć udział w powstaniu pod wspólnym kierownictwem...

Separatystyczne dążenia Słowian
Do zmiany w monarchii dążyły narody, które w całości żyły w granicach Austro-Węgier, stanowiące 25,3 procent jej ludności: Czesi (6 min i 12,5 procent ogółu), Chorwaci (2,9 milionów i 6,4 procent), Słowacy (2 miliony i 3,9 procent), Słoweńcy (1,2 miliony i 2,5 procent). W ramach monarchii cierpiały ucisk narodowy i różne formy ekonomicznej eksploa...

Menu

Partnerzy

Polityka króla Jana III Sobieskiego