Inne strony warte obejrzenia:
underkläder
Od najdawniejszych czasów obszarem spornym dla Polski i Ukrainy była Chełszczyna – podobnie jak wszystkie ziemie na pograniczu grup etnicznych. Wzdłuż dolnego biegu Bugu osiedlali się Polacy, natomiast wzdłuż górnego Rusini. Istniał jednak szlak handlowy łączący Kijów z Niemcami przez Kraków, Pragę, Ratyzbonę. Sąsiadujące z Polską księstwa ruskie, a w szczególności Księstwo Włodzimierskie, staje się obszarem bardzo ważnym pod względem gospodarczym. Wymiana handlowa między Polską a Rusią związana była z rozwojem rzemiosła w obu krajach. Ruś eksportowała bydło, futra, len, miód, płótno, srebrne ozdoby, wosk. Oprócz tego do Polski przez Ruś dostarczano towary ze wschodu: przyprawy, tkaniny, wino.
Na zamieszkałych głównie przez ludność ukraińską terenach nad środkowym i dolnym biegiem Dniepru, Dniestru i Bohu zaczyna się tworzyć nowe środowisko społeczne, nazwane później Kozakami. Termin „Kozacy” oznaczał wywodzących się z ludzi wolnych, często żyjących z rozbojów i napadów wojowników. Państwo staroruskie, nazwane w źródłach Rusią Kijowską, pojawiło się na arenie dziejów w drugiej połowie IX wieku.
Na podstawie nikłych informacji kronikarzy nie można jednoznacznie stwierdzić, czy państwo ruskie powstało w drodze podbojów przez Normanów – zwanych Waregami – czy też owi przybysze z dalekiej Północy byli tylko kupcami i rycerzami, którzy przybyli na ziemie, gdzie plemiona wschodniosłowiańskie utworzyły wcześniej struktury państwowe.
Zwolennicy „teorii normańskiej” twierdzą, że to dopiero Waregowie (czyli Normanowie) położyli fundamenty pod organizację państwową na ziemiach ruskich, i lansują pogląd, że Słowianie wschodni nie byli zdolni do utworzenia jakiegokolwiek państwa. Z tego właśnie względu plemiona wschodniosłowiańskie wezwały podobno w 862 roku Ryryka (księcia pochodzenia normańskiego) w celu przywrócenia na ich ziemiach jedności plemiennej.
Pierwszy wspomniany w historiografii książę Oleg, wywodził się z dynastii Rurykowiczów. Kroniki mówią, że w 882 roku zdobył on Smoleńsk i Kijów. Walczył też z Chazarami, uwalniając część plemion ruskich od płacenia im daniny. Najważniejszym jednak celem było opanowanie całej drogi handlowej od Bałtyku do Morza Czarnego. W 907 roku Oleg przedsięwziął wyprawę na Konstantynopol. Zakończyła się ona sukcesem, co potwierdza zawarty cztery lata później układ rusko-bizantyjski. Kupcy ruscy uzyskali przywilej prowadzenia handlu z Bizancjum bez uiszczania opłat celnych.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: