Inne strony warte obejrzenia:
kody kreskowe
Ideowe polityczno-społeczne oraz obyczajowe podstawy prawosławia kształtowały się w specyficznym środowisku duchowym Bizancjum przed schizmą chrześcijaństwa. Podział w Kościele chrześcijańskim na „łaciński Zachód” i „grecki Wschód” został pogłębiony i utrwalony przez narastające spory między „łacinnikami” a „bizantyjczykami” w okresie wypraw krzyżowych. Przyczyniły się do tego pogrom „łacinników” w 1118 roku w Konstantynopolu, a także zdobycie tego miasta przez krzyżowców w 1204 roku i ustanowienie tam cesarstwa łacińskiego.
W wyniku tak zwanej schizmy wschodniej w 1045 roku cały Kościół na Rusi przechodził stopniowo na prawosławie. Wpływ na życie duchowe Rusi Kijowskiej miała Ławra Peczerska (znana jako „matka ukraińskich klasztorów”). Był to kompleks sześćdziesięciu budynków i cerkwi, ze słynnymi katakumbami i pieczarami, od których wywodzi się jego nazwa. Hilarion, pierwszy metropolita kijowski z pochodzenia Rusin, stworzył w Kijowie ośrodek wiary i oświaty znany jako Ławra Kijewopeczerska. Dzięki staraniom następców Hilariona w kijewopeczerskim klasztorze wychowały się zastępy mnichów, którzy kształcili się tam, pisali oraz tłumaczyli książki rozpowszechniane nie tylko na ziemiach późniejszej Ukrainy, ale i Białorusi oraz Rosji.
W XI wieku cesarstwo bizantyjskie zostało zagrożone przez Turków. W miarę rozszerzania się ich podbojów kurczył się nie tylko zasięg jurysdykcji patriarchy konstantynopolitańskiego, ale również słaba więź między patriarchami poszczególnych Kościołów prawosławnych. Stały się one autonomiczne, a w znacznym stopniu nawet niezależne – inaczej: autokefaliczne (grec. auto – sam; kephale – głowa) – od ekumenicznego patriarchatu w Konstantynopolu. W tych lokalnych Kościołach szczególnie rozległe kompetencje uzyskały sobory. Zgodnie z doktryną prawosławia wielość Kościołów narodowych (autokefalicznych) nie jest sprzeczna z nadrzędną ideą jedności Kościoła Bożego. Autokefalia przejawia się w odrębnym ustroju wewnętrznym Kościoła lokalnego oraz w niezależności hierarchii Kościoła w danym państwie od hierarchii w innym kraju. Kościoły autokefaliczne nie zerwały związków kanonicznych z innymi Kościołami prawosławnymi. Tworzyły one powszechny Kościół prawosławny (Cerkiew), rezerwując przy tym honorowe pierwszeństwo dla konstantynopolitańskiego patriarchy ekumenicznego.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: