Inne strony warte obejrzenia:
wybory Praca w medycynie
W tych niesprzyjających warunkach Wyhowski we wrześniu 1659 roku złożył buławę i schronił się w Polsce, a wielu jego zwolenników zamordowano. Przeciwko Wyhowskiemu wypowiedziała się także zebrana pod Kijowem tak zwana Czarna Rada – powszechne zebranie kozackie z udziałem starszyzny, czerni i Zaporożców z Siczy. W Białej Cerkwi Nowa Rada ogłosiła hetmanem Jerzego Chmielnickiego.
Jednak najbardziej znaczące były ustalenia rady zwołanej 27 października 1659 roku pod presją księcia Trubeckiego, który w asyście 40 tysięcy rosyjskich żołnierzy przedstawił do warunkowego przyjęcia dokument, znany pod nazwą „artykuły perejesławskie”. Ograniczał on prawo hetmana do utrzymywania kontaktów zagranicznych i zobowiązał go do wysłania wojska na pierwsze wezwanie cara. Bez tego pozwolenia hetman nie miał prawa podejmować działań militarnych. Oddziały wojewodów moskiewskich, stacjonujące odtąd w Kijowie,Bracławiu, Czehryniu, Humaniu, Nieżynie i Perejesławiu, miały pozostawać na utrzymaniu miejscowej ludności. Aprobaty władz rosyjskich wymagały wszelkie nominacje oraz odwołania kozackich pułkowników. Metropolitę kijowskiego zobowiązano do uznania zwierzchności patriarchy moskiewskiego.
Osłabiona wewnętrzne Rzeczpospolita nie była w stanie udzielić zwolennikom hetmana Wyhowskiego skutecznej pomocy, tym bardziej, że prowadzono równocześnie kilka wojen. Oddziały Stefana Czarnieckiego znajdowały się wówczas w Danii. Wojska litewskie walczyły w Inflantach. Formowana przez Andrzeja Potockiego nowa, trzytysięczna armia nie zdołała nadejść w porę, aby wesprzeć zwolenników Wyhowskiego.
Chmielnicki, po przegranej bitwie pod Słobodyszczami, 17 października 1660 roku podpisał nowy traktat polsko-kozacki, powtarzający treść ugody hadziackiej, ale już bez wzmianki o powstaniu księstwa ruskiego. Na Ukrainę wkroczyły wojska polskie. Prześladowana w czasie pacyfikacji ludność ukraińska zaczęła mówić o pojawieniu się antychrysta.
Porozumienie z 17 października nie zostało zaakceptowane przez Kozaków z opanowanego przez Rosjan Lewobrzeża. Wybrano nowego hetmana – Jakyma Somkę. W styczniu 1663 roku Jerzy Chmielnicki zrzekł się hetmańskiej buławy i wstąpił do klasztoru, wybierając imię Gedeon. Na Prawobrzeżu władzę hetmańską objął cieszący się zaufaniem króla Pawło Tetera.
Jesienią 1663 roku Jan Kazimierz podjął nieudaną próbę odzyskania Ukrainy lewobrzeżnej. W Białej Cerkwi hetman Tetera złożył mu przysięgę wierności. W wyprawie za Dniepr król wspomagany był przez Kozaków pod komendą Tetery, ale po dotarciu do Siewska wiosną 1664 roku rozpoczął odwrót.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: