Organizacje zwane Hromadami

Inne strony warte obejrzenia:

Poetycką kreację Wernyhory Juliusz Słowacki stworzył w dramacie Sen srebrny Salomei. Ukraiński wieszcz był tam „lirnym królem ostatnim", uosobieniem poezji ludowej, odchodzącej w przeszłość wraz z Ukrainą, która zanikała w starciu ze szlachtą. Polska wersja legendy przypisywała Wernyhorze wróżbę o nadejściu czasu hajdamackiego powstania. Wernyhora ostrzegał jednak Ukraińców, aby nie splamili się krwią polskich braci, mieszkających we wspólnej ojczyźnie. Znaczącym wkładem w dziedzinie pogłębienia wiedzy o społeczności ukraińskiej było wydanie przez wybitnego polskiego uczonego Oskara Kolberga dzieła Lud, do którego włączył materiały z ukraińskiej twórczości ludowej, między innymi w tomach Pokucie, Wołyń, Ruś Karpacka i Ruś Czerwona. Istotne znaczenie w rozwoju ukraińskiej kultury i jej kontaktów z Polakami miały powstające na początku lat sześćdziesiątych, a wywodzące się z ruchu studenckiego organizacje zwane Hromadami, które propagowały przyszły ustrój państwa w formie federacji, przy uwzględnieniu szerokiego zakresu autonomii Ukrainy. Ożywienie ukraińskiego ruchu narodowego przejawiało się głównie w działalności wydawniczej. Ważne miejsce w tej dziedzinie zajmował dawny współzałożyciel Bractwa Cyryla i Metodego, profesor Mykoła Kostomarow, który w 1861 roku na łamach ukazującego się w Petersburgu czasopisma „Osnowa" opublikował artykuł, dowodzący istnienia dwóch odrębnych narodów: Ukraińców i Wielkorusów. W miastach i miasteczkach Galicji Wschodniej przeważała ludność polska oraz żydowska; także szlacheckie i magnackie dwory były najczęściej polskie. Większość ludności wiejskiej była natomiast ruska, czyli ukraińska. W tym właśnie środowisku rozpoczął się wówczas proces budzenia nowoczesnej świadomości narodowej. W tworzeniu piśmiennictwa narodowego i języka literackiego szczególna rola przypadła młodej inteligencji, przede wszystkim greckokatolickiemu duchowieństwu, które często czuło się dyskryminowane przez Polaków, pogardliwie odnoszących się do osób niższego stanu. Największe znaczenie w stosunkach polsko-ukraińskich miał jednak dawny i aktualnie występujący w Galicji Wschodniej konflikt między wsią a dworem. Sprawy serwitutów (czyli prawa chłopów do korzystania z dworskich lasów, łąk i pastwisk) prowadziły do licznych, ciągnących się całymi latami procesów sądowych i stanowiły dla austriackiej biurokracji dogodny pretekst do wygrywania we własnym interesie ciągłych konfliktów polsko-ukraińskich.

Warto również przeczytać:

Polityka konserwatystów
Galicyjscy konserwatyści zdawali sobie oczywiście sprawę, że system dualistyczny, który utrwalił się w monarchii Habsburgów, oznacza w praktyce politykę wymierzoną przeciwko Słowianom, co w konsekwencji zsuwa ich do roli czynnika opozycyjnego i destrukcyjnego. Dla konserwatystów galicyjskich wprowadzenie w życie programu federalizacji państwa aus...

Co daje nam polityka?
Polityka jest jedną z najważniejszych rzeczy, które tworzy państwo, to dzięki niej mamy możliwość zapewnienia sobie bezpieczeństwa i możliwości spokojnego życia. Wielu ludzi mimo narzekania na prawo, przyznałoby, że bez niego nie byłoby żadnego spokoju na ulicach, nie można by było normalnie żyć. Wszystkie prawa, jakie tworzy polityka, są bardzo wa...

Polityka Kościoła prawosławnego
Ideowe polityczno-społeczne oraz obyczajowe podstawy prawosławia kształtowały się w specyficznym środowisku duchowym Bizancjum przed schizmą chrześcijaństwa. Podział w Kościele chrześcijańskim na „łaciński Zachód” i „grecki Wschód” został pogłębiony i utrwalony przez narastające spory między „łacinnikami” a ̶...

Polityka pieniężna
Polityka pieniężna z przyczyn obiektywnych jest ważnym wycinkiem życia politycznego, dlatego warto rozważyć jej funkcjonowanie. W naszym kraju polityka pieniężna, zwana także bardzo często polityka monetarną, prowadzona jest przez bank centralny. Polityka pieniężna państwa zajmuje się głównie wpływaniem na podaż pieniądza w państwie i ustalaniem ku...

„Obyśmy byli razem!”.
Problemem ówczesnego stosunku do prawosławnych było uporczywe żądanie ze strony łacinników Polaków czy Litwinów ponownego chrztu przy przechodzeniu do Kościoła katolickiego. W zjednoczeniu Kościoła łacińskiego z greckim, a także ormiańskim dostrzegano też szansę powstrzymania reformacji w Rzeczypospolitej. Twierdzono, że sobór zebrany w Trydencie p...

Menu

Partnerzy

Organizacje zwane Hromadami