Ocena działań politycznych

Inne strony warte obejrzenia: doradztwo zawodowe gry

Ocena działań politycznych Trudną sytuację Rzeczypospolitej, będącej w konflikcie z Rosją i z ruchem powstańczym na Ukrainie, skomplikowało wypowiedzenie jej w lipcu 1655 roku wojny przez Szwecję. Najazd ten przeszedł do historii jako „potop szwedzki”, który spowodował ogromne straty ludzkie i materialne. Magnateria polska najgroźniejszego przeciwnika widziała jednak za wschodnią granicą. Część magnatów skłonna była stanąć po stronie szwedzkiego króla Karola Gustawa. Wykorzystując trudną sytuację państwa polskiego, Chmielnicki starał się zawrzeć sojusz ze Szwecją wymierzony przeciwko Rzeczypospolitej. Licząc na ożywienie wcześniej nawiązanych kontaktów z Karolem Gustawem, włączył do rozmów również sojuszników króla Szwecji: siedmiogrodzkiego księcia Jerzego II Rakoczego oraz elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma. W 1656 roku Rosja Podpisała rozejm z Rzecząpospolitą bez porozumienia z Bohdanem Chmielnickim, który uznał to za naruszenie postanowień zawartych w Perejesławiu. Był to kolejny dowód dążenia Moskwy do zawłaszczenia Ukrainy. W 1657 roku zmarł Bohdan Chmielnicki. Ocena jego działalności nadal zostaje kwestią sporną w środowisku historycznym i politycznym. W licznych nakładach została rozpowszechniona na Ukrainie wydrukowana po raz pierwszy w 1647 roku w Kijowie książka Synopsis, czyli krótki zbiór różnych latopisów o początkach narodu słowiańsko-rosyjskiego. Ugoda w Perejesławiu przedstawiona została jako naturalny powrót ziemi kijowskiej pod panowanie carskiej Rosji, a nie jako wynik powstania kozackiego. Na wyróżnienie zasługuje Kronika Samowidźca (Latopis Samowidźca). W opisie wydarzeń z lat 1648–1702 najwięcej uwagi poświęcono powstaniu Chmielnickiego, opowiadając się przy tym za autonomią Ukrainy w ramach państwa rosyjskiego. Skrytykowano prowadzącego rozmowy z Polską hetmana Wyhowskiego i skłonnego do ugody z Turkami hetmana Doroszenkę. W połowie XIX wieku uważano Chmielnickiego za postać zasługującą na pozytywną ocenę przede wszystkim za powiązania Ukrainy z Rosją. Przeważają jednak odmienne opinie. Jeden z najwybitniejszych ukraińskich twórców Taras Szewczenko wypowiadał się krytycznie o Chmielnickim właśnie z powodu oddania Ukrainy pod panowanie Rosji. Inni krytykowali Chmielnickiego za spowodowanie anarchii i zapoczątkowanie upadku struktur społecznych oraz zahamowanie rozwoju gospodarczego i kulturalnego na ziemiach ukraińskich.

Warto również przeczytać:

Nauka o polityce
Nauka o polityce jest jednym z przedmiotów, z którym ma się do czynienia na studiach politologicznych. Oczywiście nie tylko na politologii uczy się takiego przedmiotu, ale i na innych kierunkach, które mają cokolwiek wspólnego z polityką. Przedmiot ten dla niektórych jest bardzo ciekawy, a dla innych totalnie nudny. Zapewne większość zależy od tego...

Polityczny marketing
Aby zdobyć władzę, poszczególne partie czy też pojedynczy politycy muszą zaskarbić sobie zaufanie potencjalnych wyborców. W tym celu stosuje się różne chwyty popularnego marketingu politycznego. Zgodnie z nazwą marketing polityczny wykorzystuje wiele technik, które przydają się handlowcom chcącym skutecznie sprzedać swój produkt. Marketing politycz...

V jak Vendetta
Film „V jak Vendetta” jest jednym z najbardziej znanych filmów polityczno – fabularnych. Został on nakręcony w roku 2006. Fabuła tego filmu odbywa się w Londynie, w przyszłości, w społeczeństwie, które jest dystopiczne. W filmie tym główną postacią jest tajemniczy mężczyzna który ukrywa siebie pod przebraniem i pod pseudonimem ...

Doktryna nazizmu
Nazizm, nazywany także jako narodowy socjalizm, czy też hitleryzm od nazwiska Adolfa Hitlera jest ideologią, którą można określić jaką rasistowską, nacjonalistyczną, antykomunistyczną, antysemicką oraz totalitarną. Była to doktryna Niemieckiej Narodowo – Socjalistycznej Partii Robotników i tym samym niemiecka odmiana faszyzmu. Doktryna ta był...

...Ukrainę kochali wszyscy. Pytanie - za co i jak?
Rozpropagowano opinię, że Polacy byli odwiecznymi wrogami Rosji. W 1610 roku zajęli Moskwę, dwieście lat później byli najwierniejszymi sojusznikami Napoleona Bonapartego w jego wyprawie przeciwko państwu rosyjskiemu. Nielojalni Polacy nie docenili łaski monarchów. W latach 1830 i 1863 odwdzięczyli się buntami wymierzonymi przeciwko integralności im...

Menu

Partnerzy

Ocena działań politycznych