Inne strony warte obejrzenia:
robocze rękawiczki
Książę Mniszkow, znany dotąd jako przeciwnik autonomii Ukrainy, w tych zmienionych warunkach wystąpił jednak z krytyką Kolegium Małorosyjskiego. Podobnie jak inni rosyjscy politycy, którzy odrzucili podwyżkę podatków, Mienszykow stał się dość iespodziewanie zwolennikiem rozszerzenia autonomicznych uprawnień. Sprzyjała temu dodatkowo perspektywa wznowienia wojny rosyjsko-tureckiej. Wyżsi urzędnicy rosyjscy nie życzyli sobie w takich okolicznościach wprowadzania drastycznych zarządzeń – głównie wzrostu świadczeń pieniężnych i materialnych – które nasiliłyby antyrosyjskie nastroje – zwłaszcza wśród ludności ukraińskiej zamieszkałej w pobliżu granicy z Turcją. W tej sytuacji w 1727 roku podjęto w Petersburgu decyzję o rozwiązaniu Kolegium Małoruskiego. W wydanym wówczas ukazie carskim stwierdzono, że w celu zaspokojenia potrzeb miejscowej ludności powinien być dokonany wybór hetmana – osoby prawej i godnej zaufania.
W tym samym roku wybrano na hetmana pułkownika Danyłę Apostoła. Przy zatwierdzaniu tej nominacji car odmówił jednak ponownego potwierdzenia ugody perejesławskiej z 1654 roku i przy tej sposobności narzucił hetmanowi nowe ograniczenia w sprawowaniu władzy. Wszystkie jego kontakty zewnętrzne miał nadzorować rosyjski namiestnik. Sprawy wojskowe podlegały rosyjskiemu feldmarszałkowi. Monarcha mógł obdarowywać ziemią swoich faworytów.
W związku ze znacznym uszczupleniem swoich kompetencji hetman Danyło Apostoł skoncentrował się na sprawach związanych z poprawą sytuacji gospodarczej Ukrainy. Dotyczyło to w szczególności obrony interesów ukraińskich kupców przed dyskryminacją w konkurencji z rosyjskimi partnerami. Odnosiło się to również do zagadnień związanych z eksportem ukraińskich towarów.
Kozacy zaporoscy, którzy po bitwie pod Połtawą jako wygnańcy przebywali na terenach Tatarów krymskich, wciąż prosili carycę Annę o umożliwienie im powrotu na Ukrainę. Rząd carski obawiał się, że w ten sposób sprowokuje Turcję do wypowiedzenia wojny. Caryca nie chciała jednak zamykać im drogi powrotu, a wzrost napięcia na południowej granicy przyspieszył podjęcie pozytywnej dla Kozaków decyzji. Na wiosnę 1734 roku Kozacy powrócili, tworząc nową Sicz w odległości pięciu kilometrów od poprzedniej. Jeszce wcześniej powołano do wojska dziesiątki tysięcy ukraińskich chłopów i Kozaków. Ponadto Ukraina musiała w tym czasie utrzymywać na własny koszt pułki rosyjskie.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: