Inne strony warte obejrzenia:
polsk gynekolog
Kobieta, która odegrała ważną rolę w historii świata. Będąc premierem tak wielkiego mocarstwa jakim w latach 80 była Wielka Brytania decydowała nie tylko o losach jej kraju, ale także o tym jaki ma ona wpływ na resztę świata. Od początku należała do partii konserwatywnej i w niej odniosła największe sukcesy. Chociaż weszła do parlamentu dopiero za trzecim razem, od razu dostrzeżono jej silny charakter. Od 1959 roku przez 3 lata zasiadała w Izbie Gmin. Z wykształcenia była prawnikiem i chemikiem i te studia spowodowały, że zainteresowała się problemem ochrony środowiska. Pełniła również funkcję ministra edukacji. Była żoną bogatego przedsiębiorcy, którego poznała w latach 50 i to on wspierał ją w ją gdy zdecydowała się na wstąpienie do polityki. Chociaż była matką dwójki dzieci nie umiała zrezygnować z zawodowych aspiracji. Już od początku kariery opowiadała się za ograniczeniem integracji europejskiej. Była premierem z najdłuższym stażem w historii Wielkiej Brytanii. Jej kadencja trwała 11 lat. W tym czasie podjęła szereg decyzji, które były postrzegane jako próba ograniczenia wielu praw pracowników. Chociaż jej dużą zasługą było podjęcie decyzji o sprzedaży mniejszych przedsiębiorstw pracownikom nie do końca okazała się ona słuszna. W ten sposób chciała by państwo odgrywało w gospodarce mniejszą rolę a odpowiedzialność za nią ponosili właściciele. Za jej kadencji podwyższono znacznie stopy procentowe co doprowadziło do znacznego wzrostu bezrobocia. Poparła także pomysł by związki zawodowe miały wprowadzone odgórne ograniczenia. Chociaż reprezentowała partię konserwatywną zaskoczyła wszystkich gdy głośno poparła wniosek o legalizacji aborcji oraz związki homoseksualne. Wspierała prezydenta Stanów Zjednoczonych Ronalda Reagana i prowadzoną przez niego politykę. Chociaż jej decyzje nie zawsze były akceptowane przez wyborców to, aż ponad połowa z nich dobrze oceniła jej rządy. W 1992 roku oficjalnie przeszła na emeryturę i wycofała się z życia politycznego. Jeszcze kilkakrotnie występowała publicznie zabierając głos w ważnych dla kraju kwestiach jednak były to tylko jednorazowe wystąpienie. Przez cały czas wspierała swoją partię a przed odejściem udzieliła zgodziła się by jej następcą został John Major. Była nazywana,, żelazną damą” ponieważ twardą ręką prowadziła swój rząd. Zarówno w czasie pełnienia obowiązków jak i po ustąpieniu z urzędu była wielokrotnie odznaczana przez królową Elżbietę II.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: