Polityka

Litwa, Łotwa, Estonia, Słowenia, Chorwacja

Inne strony warte obejrzenia: pozycjonowanie stron mieszkania Gdynia Najlepszy pensjonat poronin dla wczasowiczów pragnących odpocząć w górach

Litwa, Łotwa, Estonia, Słowenia, ChorwacjaSystem partyjny Litwy w ostatnich kilkunastu latach na ogół kształtował się jako umiarkowanie wielopartyjny z jedną partią dominującą. Głównymi ugrupowaniami do 2000r. byli na przemian konserwatyści lub socjaldemokraci. Z kolei po wyborach z 2004r. ukształtował się układ umiarkowanie wielopartyjny z równowagą pomiędzy partiami politycznymi. Łotewski system polityczny i partyjny charakteryzuje się ciągle dużą niedojrzałością, co ma swoje odzwierciedlenie w wynikach wyborów. Ma to niewątpliwie związek z ekonomiczną niestabilnością społeczeństwa przechodzącego okres transformacji. Potwierdzeniem tego było na przykład nieoczekiwane zwycięstwo ugrupowań populistycznych w wyborach 1995, a także fakt, że w dotychczasowych wyborach zwyciężała zupełnie nowa partia, podczas gdy partie już istniejące przegrywały lub wychodziły z wyborów znacznie osłabione. Liczba ugrupowań, które znalazły się w parlamencie, wyniosła: 2 w 1990r., 7 w 1993r., 10 w 1995 i 6 w 1998. Republika Estonii jest państwem o systemie wielopartyjnym z równowagą między państwami. System ekstremalnie wielopartyjny z równowagą pomiędzy dwiema partiami panuje w Słowenii. Analiza wskazuje, iż słoweński system partyjny charakteryzuje się, zwłaszcza na tle scen politycznych w innych krajach postkomunistycznych wysokim poziomem stabilizacji. Występowała w omawianym okresie stosunkowo umiarkowana liczba partii politycznych. Ich liczba zarówno na poziomie wyborczym, jak i na poziomie parlamentarnym, w konsekwencji poszczególnych elekcji była zbliżona. Poziom poparcia dla największej partii politycznej oraz dla dwóch największych partii pozwala postrzegać ten system partyjny jako system oscylujący pomiędzy umiarkowaną a ekstremalną wielopartyjnością. Według znanej koncepcji P. Maira jest to system partyjny pośredni, sytuujący się pomiędzy systemem partii małych i systemem partii dużych. W Chorwacji natomiast, wyniki wyborów parlamentarnych potwierdzają tezę, że do 1995r. chorwacki system partyjny posiadał cechy umiarkowanej wielopartyjności z jedną partią dominującą. W rezultacie wyborów z 2000r. wyłonił się układ polityczny charakterystyczny dla umiarkowanej wielopartyjności z równowagą pomiędzy partiami. Natomiast od 2003r. zwycięstwo wyraźne HDZ sprawiło, że system partyjny powrócił do stanu sprzed 2000r.


Warto również przeczytać:

Typy systemów politycznych
Przez bogatą światową kulturę polityczną i fakt, że każdy kraj ma własną historię i mentalność, na świecie mamy do czynienia z wieloma typami systemów politycznych. Takim , który charakterystycznym jest dla Stanów Zjednoczonych, Europy Zachodniej i Australii jest typ liberalny. Cechuje się on wysoką konkurencyjnością partii politycznych - pluralizm...

Systemy
Systemy polityczne jest to pojęcie bardzo szerokie, istnieje wiele opinii na ten temat, naukowcy prowadzą wiele badań, a studenci, którzy mają do czynienia z takim przedmiotem na uczelniach, często borykają się z wieloma problemami, aby dobrze zrozumieć to, co ma do przekazania i wytłumaczenia wykładowca. Można wymienić cztery podstawowe systemu po...

Ruś – podmiot prawa międzynarodowego
Przyjęty w 988 roku przez Włodzimierza chrzest (uwarunkowany jego małżeństwem z siostrą cesarza bizantyjskiego Anną) zapewnił kijowskim władcom legitymizację Rusi. Jako kraj chrześcijański Ruś zaczęła być uważana przez państwa europejskie za podmiot prawa międzynarodowego, a z tym wiązała się również akceptacja granic i integralności terytorialnej....

Bierne prawo wyborcze w Polsce
W Polsce, jak iw wielu innych krajach dzieli się prawo do wyborów na dwa rodzaje. Pierwszy z nich nazywa się biernym prawem wyborczym, a drugi czynnym prawem wyborczym. Postaramy się wyjaśnić pierwszy rodzaj. Bierne prawo wyborcze to nic innego jak prawo do brania udziału w kandydowaniu do wyborów. Bierne prawo posiadają te osoby, które spełniają d...

Polityka divide et impera
Mazepa podobnie jak Chmielnicki, dowodził dzielnym wojskiem, ale brakowało mu sprawnej kadry administracyjnej. Nie udało mu się zbudować fundamentów państwowości ukraińskiej, tym bardziej że jego władza była ustawicznie zagrożona przez środowiska skłonne do rebelii. Sprawą wyzwolenia Ukrainy nie interesowały się państwa ościenne, które dostrzegał...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: