Inne strony warte obejrzenia:
Oferty pracy
W okresie panowania Jagiellonów państwo polskie stało się środkowoeuropejską potęgą. Umocnienie po zwycięstwie nad Krzyżakami pozycji na wschodnim pograniczu oraz skuteczna ekspansja na Kresach Wschodnich stały się ważnymi przesłankami rozwoju. Wyrazem tego był duży wzrost eksportu płodów rolnych, zwłaszcza zboża, a także drewna.
Ekspansja na wschodzie dokonywała się przy politycznej i gospodarczej dominacji polskiej szlachty oraz magnaterii. Na terenach, gdzie była skierowana, przeważała ludność ukraińska i białoruska – w większości zamieszkująca wsie.
Znacznie bardziej stabilna w porównaniu z Kresami Wschodnimi była już wtedy granica zachodnia, co w znacznym stopniu wynikało z upadku potęgi Zakonu Krzyżackiego i sekularyzacji Prus Książęcych. Przez kraje niemieckie przetoczyła się fala reformacji i związanych z nią ruchów społeczno-politycznych.
Rosnące w tym okresie na wschodzie w siłę pod hegemonią Wielkiego Księstwa Moskiewskiego państwo rosyjskie systematycznie poddawało swojej władzy zdobyte obszary orężne. Car stawał się władcą absolutnym. Religią państwową Rosji było prawosławie.
Duchowieństwo wspierało carat w jego dążeniach do rozszerzenia swego panowania. Na przełomie XVI i XVII stulecia zagrożenie z jego strony wschodnich ziem Rzeczypospolitej stale narastało. Sytuację komplikowała złożona sytuacja wewnętrzna i narodowościowa państwa Jagiellonów, dodatkowo zaogniana sporami wyznaniowymi na Kresach Wschodnich. W tym samym czasie zaczął budzić się do życia ukraiński ruch narodowy, którego zbrojną siłą stali się Kozacy. Nieprzejawiający dotąd wyrazistego zainteresowania sprawami wyznaniowymi, stanęli teraz w obronie „prawdziwej religii greckiej” (to znaczy prawosławnej), wysuwając tę sprawę jako naczelną wśród swoich haseł w walce z Rzecząpospolitą.
W Słowniku etymologicznym języka polskiego Aleksander Brückner wskazał, że wyraz „kozak” jest pochodzenia tatarskiego i oznacza „pachołka zdobyczy sobie szukającego, nikomu poddanego, który za pieniądze komu chce służy”. W języku
tureckim „kozak” to „swobodny awanturnik”. Wolny i niezależny Kozak najczęściej uzyskiwał swobodę po ucieczce od właściciela majątku, gdzie był chłopem odrabiającym pańszczyznę. Skład etniczny i wyznaniowy tej specyficznej grupy torującej sobie drogę na niezamieszkały step nie był jednolity.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: