Inne strony warte obejrzenia:
Triada
Społeczność kozacka oprócz miejscowych chłopów składała się także z chłopów polskich – zbiegów z Małopolski Zachodniej i z Grodów Czerwieńskich. Dołączyli do nich uciekinierzy z tatarskiego jasyru. Na stepowych przestrzeniach ludzie czuli się wolni i nieskrępowani narzuconymi im z góry prawami. Dość znaczny wśród nich odsetek pospolitych przestępców rzutował na specyficzny sposób zdobywania nie tylko środków do życia, ale i wzbogacania się. Zorganizowane grupy kozackie uczyniły sobie proceder z rozboju i wypraw w celu grabienia zamożnych mieszkańców miast portowych nad Morzem Czarnym. Niepokoiło to szczególnie Turcję i stało się zarzewiem wielu konfliktów.
Miejsce na ufortyfikowaną siedzibę Kozacy obierali na trudno dostępnych wyspach dieprzańskich. Pierwszą sicz założyli w XVI wieku na Chotrycy, wyspie położonej za porohami Dniepru. Stałą sicz Kozacy założyli dopiero w końcu XVII wieku. Oprócz siczy Kozacy zakładali także mniejsze obozowiska, zwane koszami, które służyły im w czasie przygotowań do wypraw wojennych. W koszu obierali też swojego tymczasowego dowódcę, zwanego atamanem koszowym.
Oddziały kozackie, samodzielnie dotąd uprawiające zbójecki proceder, łączyły się w coraz to większe watahy, aż wreszcie doprowadzili do powstania dość jednolitej organizacji, podporządkowanej stojącym na czele wypraw wodzom. W XVI stuleciu wzrosła rola starostów ukrainnych, którzy nie tylko potrafili z tworzącej się Kozaczyzny zorganizować w pewnych momentach samoobronę, lecz niejednokrotnie sami stawali na czele wypraw kozackich w charakterze przywódców. Takimi przywódcami szlacheckimi byli Ostafi Daszkiewicz, Dymitr Wiśniowiecki, Przecław Lanckoroński. O zasługach Ostafiego Daszkiewicza, organizatora wojsk kozackich, których był pierwszym hetmanem, pisał sto lat później Szymon Starowolski w pracy Wojownicy sarmaccy. Kiedy wiosną 1532 roku chan krymski Seadet Girej przekroczył linię Dniepru i ruszył na Czerkasy, na czele obrońców miasta stanął Daszkiewicz. W roku 1533 przedstawił zebranym na Sejmie w Piotrkowie posłom relację o odniesionym pod Czerkasami zwycięstwie. Na posiedzeniu Senatu Daszkiewicz wystąpił z propozycją uchronienia się przed najazdami tatarskimi. Tak pisał o tym M. Plewczyński: Założeniem projektu było przede wszystkim stałe wojsko, które mieli stanowić Kozacy na koniach i piechota na czajkach – lekkich, zwrotnych i szybkich łodziach pływających na Dnieprze...
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: