Inne strony warte obejrzenia:
Problematyką stosunków narodowościowych zajmował się wydawany od 1886 roku przez Bolesława Wysłoucha miesięcznik „Przegląd Społeczny". Iwan Franko publikował tam artykuły o ekonomicznej strukturze Galicji (na przykład Galicyjska własność ziemska) oraz studia społeczno-psychologiczne. Iwan Franko był też współredaktorem „Kuriera Lwowskiego”. Na łamach „Kuriera Lwowskiego" oraz „Przeglądu Społecznego" Franko postulował też założenie wspólnego polsko-ukraińskiego stronnictwa ludowego.
Oprócz współpracy z Towarzystwem Przyjaciół Oświaty, utworzonym w 1890 roku we Lwowie z inicjatywy Bolesława i Marii Wysłouchów, działacze ukraińskiego ruchu ludowego (tak zwani radykałowie) tworzyli razem z Polakami w miastach galicyjskich wspólne kasy chorych, wspierali również stowarzyszenie kulturalno-oświatowe Siła.
W latach siedemdziesiątych – dziewięćdziesiątych XIX wieku profesor historii Uniwersytetu Kijowskiego Mychajło Drahomanow często występował jako rzecznik zasady równouprawnienia i prawa do swobodnego rozwoju każdego narodu. Krytykował stanowisko galicyjskich moskalofilów, utrzymujących, że lud ukraiński nie posiada cech odrębnej nacji, lecz stanowi część wszechruskiego narodu. Propagował porozumienie polsko-ukraińskie, twierdząc jednocześnie, że socjaliści polscy powinni od razu oświadczyć, iż ich celem nie będzie odbudowa państwa polskiego, nawet socjalistycznego, w granicach z 1772 roku, lecz zorganizowanie ludu polskiego na polskiej ziemi w sojuszu z ukraińskimi socjalistami, którzy zajmą się organizacją swego ludu na jego ziemi.
Część socjalistów galicyjskich była pod wpływem poglądów Bolesława Limanowskiego. Z tego środowiska wywodzili się przyszli działacze Polskiej Partii Socjaldemokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Partia ta wchodziła w skład austriackiej partii socjaldemokratycznej (SPO), działając w państwie, które było zbiorowiskiem różnych narodów związanych ze sobą ze szkodą dla ich rozwoju gospodarczego, politycznego i kulturalnego. Jeszcze przed utworzeniem PPSD socjaliści polscy wykroczyli poza ramy SPO i nawiązali kontakt z pozostałymi socjalistami. Umiejętność „zdobywania" terenu przez przeciągnięcie na swoją stronę większości socjalistów ukraińskich z Galicji Wschodniej oraz socjalistów na Śląsku Cieszyńskim (lata 1893–1894) – wszystko to przyczyniło się do wzrostu oddziaływania socjalistów galicyjskich.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: