Inne strony warte obejrzenia:
share gps tracks
Zasady, na jakich państwo może przystąpić do Organizacji Narodów Zjednoczonych są dokładnie określone a Karcie Narodów Zjednoczonych, przyjętej 25 października 1945 roku. Reguluje je artykuł 4, który mówi o tym, że uczestnikiem może stać się każdy kraj, w którym panuje pokój, respektuje go i przyjmuje wszelkie zobowiązania, które narzuca mu Karta. Ponadto musi być na tyle stabilne politycznie, żeby móc wypełniać te postanowienia i stosować pokojowe rozwiązywanie sporów. Co więcej, każdy członek zobowiązuje się to wykonywania własnych obowiązków i celów, jak również do wpływania na inne państwa pozostające poza organizacją, w celu podporządkowania się jej celom i wspólne budowanie bezpieczeństwa światowego. Logicznym jest, że kraje mają pomagać Organizacji Narodów Zjednoczonych. Proces akcesji nowego członka nie jest zbyt skomplikowany biurokratycznie. Zgromadzenie Ogólne przygotowuje odpowiednią uchwałę, którą zleca jej Rada Bezpieczeństwa. Inaczej jest jeśli chodzi o wystąpienie lub wydalenie z grona Organizacji Narodów Zjednoczonych. Co do wycofania się z postanowień Kart Narodów Zjednoczonych nie ma żadnej procedury. Każdy członek może więc wystąpić z organizacji na podstawie jedynie deklaracji. Jedynym krajem w całej historii, które zrezygnowało ze swego uczestnictwa była Indonezja. W 1965 roku wypowiedziała swoje członkostwo w organizacji, po czym po roku powróciła. Jeżeli chodzi o usunięcie z szeregów Organizacji Narodów Zjednoczonych, państwo musi uporczywie łamać zasady, jakie przyjęło w ramach swojej akcesji. W takim przypadku, Rada Bezpieczeństwa wysuwa wniosek do Zgromadzenia Ogólnego, które podejmuje odpowiednią decyzję. W 1992 roku, użyto tej procedury w stosunku do Jugosławii. Republika Południowej Afryki była także krajem zagrożonym usunięciem z Organizacji Narodów Zjednoczonych. Powodem było stosowanie zabronionego już apartheidu. Rada Bezpieczeństwa może również wystosować do Zgromadzenia Ogólnego wniosek o zawieszeniu praw członka. Zgromadzenie przyjmuje go większością dwóch trzecich wszystkich głosów. Pierwotnymi członkami organizacji było aż 51 państw, w tym Polska, dla której stworzono specjalne kryterium. Obecnie, Organizacja Narodów Zjednoczonych liczy 192 kraje. Co ciekawe, na przykład Watykan i Palestyna, mimo, iż nie są sygnatariuszami Karty Narodów Zjednoczonych, mają status obserwatora.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: