Inne strony warte obejrzenia:
dźwigi lublin
Wyróżnia się kilka grup systemów partyjnych dominujących na terenie Europy Zachodniej. Do pierwszej ale nie największej, należą systemy dwupartyjne w których dominują dwie duże partie polityczne. Mniejsze ugrupowania, jeżeli nawet wchodzą do parlamentu, nie mają większego wpływu na sprawowanie władzy. Ze zjawiskiem dwupartyjności mieliśmy do czynienia między innymi w Grecji, na Malcie i w Wielkiej Brytanii. Podobnie jest w przypadku Hiszpanii i Portugalii gdzie występują dwa duże ugrupowania, regularnie wymieniające się u steru rządów. We francuskim, irlandzkim oraz niemieckim systemie partyjnym mamy do czynienia z istnieniem dwóch dużych oraz kilku mniejszych partii politycznych. Mniejsze partie są zdecydowanie niezbędne podczas tworzenia gabinetów koalicyjnych. Partie duże są zmuszone do poszukiwania potencjalnych koalicjantów. Kolejnym rodzajem systemów państw Europy Zachodniej jest system wielopartyjny. Można do niego zaliczyć przede wszystkim systemy Danii, Islandii, Luksemburga, Norwegii, Szwecji, Belgii, Finlandii, Holandii, Szwajcarii oraz Włoch. W Luksemburgu, Holandii oraz Szwajcarii istnieje zasada tworzenia jedynie gabinetów koalicyjnych. Całkowicie inny natomiast wzorzec tworzenia gabinetów istnieje w Danii, Finlandii, Islandii oraz we Włoszech. Formowane są tam te o charakterze koalicyjnym lub jednopartyjnym, ale tylko mniejszościowym. Trzeci wzorzec tworzenia gabinetów ujawnił się w dwóch państwach: w Norwegii i Szwecji. W obu europejskich krajach istniała długa tradycja tworzenia gabinetów jednopartyjnych większościowych przez partie socjaldemokratyczne. Obecnie zakładane są gabinety koalicyjne lub gabinety jednopartyjne mniejszościowe. Ogólnymi cechami systemów partyjnych Europy Zachodniej są przede wszystkim mechanizm rywalizacji , który jest bardziej zrównoważony oraz coraz słabsza dominacja jednego ugrupowania. Występuje osłabienie powiązań partii politycznych z konkretnymi grupami społecznymi jak również marsz w kierunku centrum i za tym idąca umiarkowana polaryzacja ideologiczna. Odchodzi się od ostrego tradycyjnego podziału na lewicę i prawicę i poszukuje consensusu w oparciu o nietradycyjne porozumienia. Niezbędne są przede wszystkim zmiany w tradycyjnych ugrupowaniach, zwłaszcza w chadeckich i socjalistycznych oraz socjaldemokratycznych.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: