Inne strony warte obejrzenia:
serwis toshiba
Od stycznia 1836 roku Kolegium Duchowne do Spraw Cerkwi Greckokatolickiej zostało poddane pod jurysdykcję przedstawiciela Synodu. Prześladowania zakonu bazylianów, rozpoczęte już za panowania Piotra I, stały się jeszcze bardziej uciążliwe, kiedy po stopniowym zmniejszeniu liczby bazyliańskich klasztorów wszystkie one zostały w 1839 roku uznane za prawosławne.
Car Mikołaj I, któremu zależało, aby informacje o stosowaniu wobec unitów środków przymusu nie przedostawały się na Zachód, starał się o stworzenie pozorów, że w państwie rosyjskim unici dobrowolnie przechodzą na prawosławie. Po likwidacji unii w państwie rosyjskim w marcu 1839 roku pozostała tam tylko jedna diecezja unicka - chełmska na ziemiach utworzonego w 1815 roku Królestwa Polskiego. Pod zatwierdzonym przez Synod przyjęciu unitów do Cerkwi prawosławnej 25 czerwca 1839 roku złożył podpis car Mikołaj I: Składam Bogu dzięki i przyjmuję. Kazał też wybić medal z napisem: Rozdzieleni siłą - połączeni miłością.
Podpisany w 1847 roku konkordat ze Stolicą Apostolską nie stanowił dla cara żadnej przeszkody w kontynuowaniu prześladowań wyznawców religii katolickiej w całym państwie. Jego następca - car Aleksander II - zakończył w 1865 roku stosunki dyplomatyczne ze Stolicą Apostolską oraz konkordat. Władze rosyjskie nie czuły się już nawet formalnie krępowane w tym zakresie żadnymi zobowiązaniami.
„Kwestia wschodnia" zajmowała od połowy XIX wieku coraz więcej miejsca w polityce zagranicznej państw europejskich, w tym również Stolicy Apostolskiej. Wyrazem tego było między innymi utworzenie w 1847 roku w Rzymie Societe Orientale pour I'Union de Tous les Chrćtiens d'Orient (Towarzystwo Wschodnie na Rzecz Zjednoczenia Wszystkich Chrześcijan Wschodu), a siedem lat później Socićtó Chrótienne Orientale. Podobne organizacje popierane przez Rzym zakładano w Paryżu, skąd oddziaływały na kraje Europy Wschodniej.
O konieczności zastosowania przez władze represji wobec unitów pisał w listopadzie prawosławny arcybiskup warszawski w liście do sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Nikołaja Milutina:
Użycie przez rząd środków surowych i energicznych w celu pohamowania łacińskiej propagandy mogłoby jeszcze ocalić Cerkiew unicką od pochłonięcia jej przez latynizm, a zarazem od zupełnego spolszczenia ostatków Rusinów mieszkających nad Bugiem.
Ostatnią już w Kongresówce unicką diecezję chełmską, liczącą 267 parafii i 260 tysięcy wierzących, podporządkowano w 1875 roku Cerkwi prawosławnej - a konkretnie nowo ustanowionej wtedy prawosławnej diecezji chełmsko-warszawskiej.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: