Autorytarne systemy polityczne

Inne strony warte obejrzenia: Sprężarki

Autorytarne systemy polityczne System autorytarny to ten, który mieści się pomiędzy totalitaryzmem a demokracją. Według Ernesta Nolte’glo „autorytarną można nazwać każdą formę ustrojową, której przyznaje się wyższą pozycję innemu składnikowi władzy naczelnej niż parlament”. Juan Lizn uważał natomiast, że „ autorytarne reżimy są systemami politycznymi z ograniczonym, nie opartym na odpowiedzialności pluralizmie politycznym bez starannie wypracowanej kierowniczej ideologii, bez intensywnej mobilizacji politycznej społeczeństwa i w których przywódca lub niekiedy mała grupa przywódcza pełni władzę w ramach formalnie słabo zdefiniowanych, ale w rzeczywistości przewidywalnych ograniczeń”. Ogólnie charakteryzując autorytaryzm na podstawie kart historii można wyróżnić kilka podstawowych cech. Istnieje duża kontrola przez organy władzy. Przykładem może być Białoruś, gdzie grupy pozostające w opozycji do partii rządzącej mają zero mandatów. Do 1930 roku rola opozycji była tylko ograniczana, a już po 1935 roku wystosowano całkowity zakaz jej istnienia. W teorii istnieje ale nie może brać udziału w wyborach. Istnieje za to tak zwana opozycja konstruktywna. Jest dozwolona i może nawet krytykować władzę, pod warunkiem, że nie chce jej obalić. Znowu posługując się modelem Białorusi politycy wyrażają się negatywnie o fakcie, że zebrano zbyt mało zboża, a prezydent się z nimi zgadza. System autorytarny charakteryzuje się również niedopracowaną ideologią mającą pełno luk. Jest to zbiór wyobrażeń mentalnych, haseł takich jak szeroko rozumiana sprawiedliwość społeczna. W omawianym modelu nie występuje zjawisko intensywnej mobilizacji politycznej. Nie mobilizuje się społeczeństwa wokół spraw państwowych i dopuszcza się brak uczestnictwa w życiu społecznym. Wyjątek stanowi reżim preonistyczny występujący w Argentynie. Peron z powodu poczucia ciągłego zagrożenia, mobilizował ludność. Jego żona jest uznawana wręcz za świętą. Dodatkowo, autorytaryzm cechuje się bardzo rozbudowaną siecią propagandy politycznej. Powstają nawet odpowiedzialne za nią resorty. Przykładem może być Goebbels, który został uznany za wybitnego propagandzistę. Władzę dzierży silna partia polityczna, którą społeczeństwo legitymuje podczas wyborów w całości podporządkowanych reżimowi. Na przykład w Iraku, każda kandydatura jest zatwierdzana przez Radę Strażników Rewolucji.

Warto również przeczytać:

Rasizm
Rasizm, czy też dyskryminacja rasowa jest jednym z poglądów społeczno-politycznych, który głosi o tym, iż są grupy ludzi lepszych oraz gorszych i stwarza ona tezę o nierówności ludzi. Według rasizmu stworzone są rasy lepsze od innych ras ludzkich. Co więcej, według tej doktryny dobro lepszych ras staje się ważniejsze od życia oraz dobra ras niższyc...

Od lewicy do prawicy
Wybitnej sławy politolodzy uważają, że dychotomia między lewicą a prawicą, czyli podział ideologiczny nadal dominuje i będzie dominować we współczesnych państwach. Sam termin partie lewicowe ma dwojakie znaczenie. Z jednej strony doktrynalne, które wiążą się z ludźmi wyznaczającymi ideologie i doktryny polityczne. Łączy ich charakter laicki i egali...

Rada ministrów
Prezes rady ministrów jakby mianuje radę ministrów. Najczęściej tworzy się koalicja SLD, UP, PSL. Te koalicje tworzą większość rządową. Prezes rady dobiera sobie ministrów, którzy mu odpowiadają. Nie muszą to być ludzie z sejmu czy senatu. Wszyscy ministrowie muszą odzyskać wotum zaufania od Sejmu. Expose jest to przemówienie ministra czym rząd będ...

Tragedia w Smoleńsku
W ostatnim czasie wydarzyła się wielka tragedia dla naszego kraju. Tragedia, jakiej świat jeszcze nie widział. Samolot rządowy lecący z najważniejszymi osobami w państwie na obchody siedemdziesiątej rocznicy morderstw w Katyniu rozbił się nieopodal Katynia w Smoleńsku. Był tam prezydent wraz z pierwszą damą Rzeczypospolitej, byli najważniejsi polit...

Mordowanie polskiej szlachty i Żydów
Pierwsze punkty oparcia konfederatów – Bar i Berdyczów – zostały już w czerwcu 1768 roku zdobyte przez połączone wojska królewskie i rosyjskie. Oddziały konfederackie, prowadzone przez Kazimierza Pułaskiego i Józefa Sawę Calińskiego, odniosły zwycięstwa w kilku potyczkach. W 1772 roku padł ostatni punkt oporu konfederatów barskich. Kazi...

Menu

Partnerzy

Autorytarne systemy polityczne