Inne strony warte obejrzenia:
drukarki tekstylne itspol serwis doradcy finansowi
Przeważająca większość absolwentów pracowała w 1864 szkołach ukraińskich, posiadających łącznie 2368 klas. Na jedną szkołę z ukraińskim językiem wykładowym wypadało przeciętnie 1,3 klasy. Były to w zasadzie jednoklasówki. W 1881 roku powstało Ukraińskie Pedagogiczne Towarzystwo „Ridna Szkoła", którego działalność ograniczała się początkowo do Lwowa. Od 1891 roku obejmowała już całą Galicję Wschodnią. Towarzystwo prowadziło prywatne ukraińskie szkoły podstawowe, zawodowe i średnie.
Aspiracje Ukraińców nie ograniczały się do spraw oświatowych. Nie wystarczały im szkoły utrakwistyczne, założenie nowych gimnazjów czy nawet uniwersytetu z ukraińskim językiem wykładowym. Domagali się proporcjonalnej do rzeczywistego stanu etnicznego reprezentacji politycznej w Sejmie Krajowym, w parlamencie wiedeńskim i administracji galicyjskiej.
W Galicji Wschodniej władze praktykowały zasadę Eine Nation gegen die andere ausspielen, co oznaczało polonizację szkół i sądownictwa przy jednoczesnym częściowym tylko dopuszczeniu tam języka ukraińskiego. Groziło to konfliktami narodowościowymi. Zagrożenie takie chciano zmniejszyć. Dowodem tego było otwarcie w latach 1888–1895 katedry historii Ukrainy w uniwersytecie lwowskim pod kierownictwem profesora Mychajły Hruszewskiego. Ukraińcy uzyskali również zgodę władz na utworzenie dwóch gimnazjów, czytelni oraz innych placówek oświatowych.
W pracach utworzonego z inicjatywy Ołeksandra Konyskiego i Ołeksandra Barwinskiego w 1873 roku we Lwowie Naukowego Towarzystwa imienia Tarasa Szewczenki uczestniczyli nie tylko ukraińscy uczeni z Galicji, ale także emigranci przybyli do Lwowa z Ukrainy Naddnieprzańskiej. Długoletnim prezesem towarzystwa (1897–1913) był Mychajło Hruszewski. Posiadało ono bogato zaopatrzoną bibliotekę naukową i muzeum. Badania prowadzono w kilku sekcjach: historyczno-filozoficznej, filologicznej, matematyczno-przyrodniczo-lekarskiej. Oprócz tego działało dziesięć komisji programowych.
Staraniem NTSz wydano 38 tomów Etnograficznego zbiornika, 14 tomów Materiałów do ukraińsko-ruskiej etnologii i 137 tomów Zapisków. W opracowaniu Iwana Franki ukazały się między innymi 4 tomy Apokryfów i legend z ukraińskich rękopisów, przysłowia, pieśni Filareta Kołessy (1871–1947) z melodiami oraz jego studia nad rytmiką poezji ludowej, legendy, studia Wołodymyra Hnatiuka (1871–1926) nad demonologią i Wołodymyra Szuchewicza Huculszczyzna.
Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: