Administracja ogólnopaństwowa

Inne strony warte obejrzenia: odszkodowania z tytułu śmierci - dochodzenie odszkodowania za uszczerbek

Ordynacja wyborcza dzieliła wyborców na następujące kurie: wielkiej własności (44 mandaty), miejską (23, potem 31 mandatów), izb handlowych i przemysłowych (3 mandaty) i tak zwanej małej własności (74 mandaty). W kurii wielkiej własności prawo wyborcze mieli właściciele dużych majątków szlacheckich. Kuria miejska obejmowała Lwów (4, a potem 6 mandatów), Kraków (3, potem 4 mandaty) i 13 innych większych miast galicyjskich, z których każde wybierało po jednym pośle. Do kurii małej własności należeli mieszkańcy miasteczek i wsi, którzy płacili podatki bezpośrednie albo posiadali cenzus wykształcenia: urzędnicy, nauczyciele, duchowni i osoby mające tytuły naukowe. Wybory w tej kurii były pośrednie. 500 osób uprawnionych do glosowania wybierało jednego właściwego wyborcę, który potem brał udział w wyborze posła. Wybory były jawne i pośrednie. Wybierano 74 posłów. Na jednego posła wypadało od 6879 do 8792 wyborców. Aby urzeczywistnić zasadę reprezentacji obu narodów (polskiego i ukraińskiego), w kurii wielkiej własności ziemskiej było 16 okręgów polskich i 1 ukraiński. W klasie miast większych utworzono 11 okręgów ogólnych, 12 polskich i 6 ukraińskich. W klasie powszechnej miast - 4 ogólne, 5 polskich i 3 ukraińskie. W klasie reszty gmin - 50 okręgów ogólnych, 7 polskich i 34 ukraińskie, jak również wiele okręgów dwumandatowych. Zgodnie z ordynacją ziemianie wybierali posła do Sejmu Krajowego 50 głosami, mieszczanie 1607 głosami, chłopi 7527 głosami. Wynikało z tego, że głos jednego obszarnika był „wart" około 150 głosów chłopskich. Faktyczną władzę w Galicji sprawowała administracja ogólnopaństwowa, mianowana przez rząd wiedeński. Na jej czele stal namiestnik kraju wraz z podlegającymi mu starostami – naczelnikami urzędów powiatowych. Administracja centralna i galicyjska ograniczały zawarte w konstytucji Austro-Węgier swobody demokratyczne. Do parlamentu ogólnoaustriackiego w Wiedniu Galicja wybierała 60 posłów z czterech kurii. Rozpiętość między „wartością" głosów ziemiańskich a mieszczańskich i chłopskich była w tych wyborach jeszcze większa. Wybory we wszystkich kuriach były jawne. System taki ułatwiał administracji i ziemiaństwu wywieranie nacisku na wyborców w celu niedopuszczenia kandydatów socjalistycznych i ludowych. Częste były również nadużycia wyborcze polegające na fałszowaniu wyników. Prowokowano także zajścia, w trakcie których policja i wojsko strzelały do tłumów. Narzędziem „uspokajania" w kampaniach wyborczych stawał się terror.

Warto również przeczytać:

Gospodarka wg prawicy
Historycznie, prawica opowiada się za zachowaniem bogactwa i władzy arystokratów i szlachty. Reakcyjna prawicowa polityka polega na tworzeniu i promocji społecznej hierarchii. Prawicowa polityka poglądów społecznych i gospodarczych w hierarchii fizycznej lub normalnej odrzuca próby usunięcia tych hierarchii. Na przykład, prawicowi politycy w państw...

Władza Kościoła w Bizancjum
Na Wschodzie ugruntował się z czasem pogląd, że to cesarz (car) jest namiestnikiem Boga na ziemi nie tylko jako najwyższa władza państwowa, ale również jako osoba duchowna, należąca do hierarchii kościelnej. Cesarz bizantyjski wprowadzał do kalendarza święta kościelne, zwoływał sobory i czuwał nad realizacją ich uchwał. Zatwierdzał również nominac...

Posłowie polscy w Sejmie Krajowym
Najważniejszą instytucją w państwie Habsburgów był jednoizbowy Sejm Krajowy, któremu przewodniczył marszałek. Organem wykonawczym sejmu był Wydział Krajowy, który kierował administracją krajową. Strażnikiem interesów Wiednia i lojalności władz krajowych był mianowany przez cesarza namiestnik, któremu przysługiwało prawo ingerencji w prace władz kra...

Neofaszyzm
Neofaszyzm jest ideologią, która wywodzi się od końca drugiej wojny światowej. Zwolennicy tej ideologii przejawiają ideologię faszyzmu. Faszyzm był natomiast znany już w dawnych latach, ponieważ wywodzi się on z Włoch z lat 20 XX wieku, a w Europie rozprzestrzenił się dopiero między pierwszą oraz drugą wojną światową. Bardzo częstą ideologię tą uto...

Zwierzchnictwo państwa rosyjskiego
Chmielnicki już w roku 1650 kilkakrotnie zwracał się do cara z prośbą o wzięcie Kozaczyzny pod opiekę przez państwo rosyjskie. Wykorzystywał wszystkie nadarzające się okazje. Listy hetmańskie wozili kupcy moskiewscy Antonow i Samojłow, mnich Suchanow oraz poseł carski Unkowski. Z drugiej strony Sobór Ziemski w Moskwie wypowiedział się w lutym 1651 ...

Menu

Partnerzy

Administracja ogólnopaństwowa